ശ്രീ രമണമഹർഷിയുടെ ഉപദേശങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് “മനസ്സിനെ വശത്താക്കണം” എന്നത്. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് കഠിനമായ ഒന്നാണെന്ന് നമുക്കെല്ലാവർക്കും അറിയാം. ഇതിനെ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ മഹർഷി നൽകുന്ന ഒരു ഉദാഹരണം “അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന കാളയുടെ” കഥയാണ്.നമ്മുടെ മനസ്സ് ഒരു വികൃതിയായ കുട്ടിയെപ്പോലെയോ അല്ലെങ്കിൽ എപ്പോഴും വേലി ചാടി പോകുന്ന ഒരു കാളയെപ്പോലെയോ ആണ്. നാം ധ്യാനിക്കാനോ ശാന്തമായിരിക്കാനോ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സ് പലവിധ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അതിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിക്കും.
പുറത്തുപോയി അയൽപക്കത്തെ പുല്ല് തിന്നാൻ ശീലിച്ച ഒരു കാളയെ (അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന മനസ്സിനെ) പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചു കെട്ടാൻ നോക്കിയാൽ അത് എതിർക്കും. പകരം, അതിനെ മെല്ലെ മെല്ലെ വശത്താക്കണം. കാള നിൽക്കുന്ന തൊഴുത്തിൽ തന്നെ നല്ല രുചിയുള്ള പച്ചപ്പുല്ല് നൽകുക. പച്ചപ്പുല്ല് കണ്ട് കാള മെല്ലെ തൊഴുത്തിലേക്ക് വരും. കുറച്ചു കാലം ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, പുറത്തുള്ളതിനേക്കാൾ നല്ല പുല്ല് സ്വന്തം തൊഴുത്തിൽ ലഭിക്കുമെന്ന് കാളയ്ക്ക് മനസ്സിലാകും. പിന്നീട് അതിനെ അഴിച്ചു വിട്ടാൽ പോലും അത് പുറത്തു പോകാതെ തൊഴുത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കും.
മനസ്സിനെ എങ്ങനെ പരിശീലിപ്പിക്കാം? കാളയ്ക്ക് നൽകുന്ന പച്ചപ്പുല്ല് പോലെയാണ് നല്ല ചിന്തകളും ദൈവചിന്തയും.
മനസ്സിനെ നിർബന്ധിച്ച് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് പകരം, ധ്യാനത്തിലൂടെയും ഏകാഗ്രതയിലൂടെയും ലഭിക്കുന്ന സമാധാനം ലൗകിക സുഖങ്ങളേക്കാൾ വലുതാണെന്ന് മനസ്സിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം.
തുടർച്ചയായ പരിശീലനം വഴി മനസ്സ് ശാന്തമാകാൻ തുടങ്ങും. പുറത്തുള്ള വസ്തുക്കളിൽ നിന്നോ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിലൂടെയോ ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷം താൽക്കാലികമാണ്. അത് പലപ്പോഴും പിന്നീട് ദുഃഖത്തിന് കാരണമാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ മനസ്സിനെ ഉള്ളിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷം ശാശ്വതമാണ്. ഈ സത്യം മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുന്നതിനെയാണ് മഹർഷി ‘Coaxing’ (വശത്താക്കുക അല്ലെങ്കിൽ അനുനയിപ്പിക്കുക) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
മനസ്സിനെ ഒരു ശത്രുവായി കണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിന് പകരം, സ്നേഹത്തോടെയും ക്ഷമയോടെയും അതിനെ നേർവഴിക്ക് കൊണ്ടുവരണം. ഈശ്വരചിന്തയോ ധ്യാനമോ ആകുന്ന “നല്ല പുല്ല്” കാണിച്ച് മനസ്സിനെ സ്വന്തം ആത്മാവാകുന്ന “തൊഴുത്തിൽ” നിർത്താൻ ശീലിക്കണം. പതിയെ പതിയെ മനസ്സ് പുറത്തേക്ക് പോകാതെ ഉള്ളിലെ ശാന്തിയിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കാൻ തുടങ്ങും.
