2003 മാർച്ച് 1-ന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ സൂപ്പർസ്പോർട്ട് പാർക്കിൽ നടന്ന ഐസിസി ക്രിക്കറ്റ് ലോകകപ്പിലെ ഇന്ത്യ-പാകിസ്ഥാൻ പോരാട്ടം വെറുമൊരു മത്സരമായിരുന്നില്ല, അതൊരു യുദ്ധഭൂമിയായിരുന്നു. 274 റൺസ് എന്ന കടുപ്പമേറിയ വിജയലക്ഷ്യം പിന്തുടർന്ന് ഇന്ത്യ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, ക്രീസിലെത്തിയത് ലോകത്തെ വിറപ്പിക്കുന്ന വസീം അക്രമും വഖാർ യൂനിസും ഒപ്പം “റാവൽപിണ്ടി എക്സ്പ്രസ്” എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഷോയിബ് അക്തറും അടങ്ങിയ പാക് ബൗളിംഗ് നിരയായിരുന്നു.
എന്നാൽ പോരിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച ആവേശത്തിൽ നിന്ന് വിരുദ്ധമായി ഷോയിബ് അക്തറിന്റെ തീപ്പൊരി പന്തുകളെ അദ്ദേഹം നേരിട്ടത് അസാമാന്യമായ ലാഘവത്തോടെയാണ്. അക്തറിന്റെ ഓരോ പന്തും സച്ചിന്റെ ബാറ്റിൽ നിന്ന് ബൗണ്ടറി ലൈനിലേക്ക് പറന്നു. അത് വെറുമൊരു ഇന്നിങ്സായിരുന്നില്ല, ഒരു വിസ്ഫോടനമായിരുന്നു. തുടക്കം മുതലേ പാക്കിസ്ഥാന്റെ ആധിപത്യത്തെ തകർക്കാൻ സച്ചിൻ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു. അക്തറിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഓവറിലെ നാലാം പന്ത്; 151 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിൽ വന്ന ആ ഷോർട്ട്-പിച്ച് പന്തിനെ സച്ചിൻ തന്റെ ബാറ്റുകൊണ്ട് കൃത്യമായി സ്ലൈസ് ചെയ്ത് തേർഡ്-മാൻ ബൗണ്ടറിക്ക് മുകളിലൂടെ ഗാലറിയിലെത്തിച്ചു. അക്തറിന്റെ വേഗതയെത്തന്നെ ആയുധമാക്കിയ ആ ‘അപ്പർ കട്ട്’ സിക്സർ ക്രിക്കറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ നിമിഷങ്ങളിലൊന്നായി മാറി. ആ സിക്സിന് പിന്നാലെ തൊട്ടടുത്ത രണ്ട് പന്തുകൾ കൂടി ബൗണ്ടറികൾ കടത്തിയ സച്ചിൻ അക്തറിന്റെ താളം പൂർണ്ണമായും തെറ്റിച്ചു.
ആ ഇന്നിങ്‌സിനെക്കുറിച്ച് സച്ചിന്റെ കൂടെ ടീമിന്റെ ഭാഗമായ മുഹമ്മദ് കൈഫ് പിന്നീട് പറഞ്ഞത്, സച്ചിൻ ഒരുതരം ‘ധ്യാനാവസ്ഥയിലായിരുന്നു’ എന്നാണ്. 75 പന്തിൽ 98 റൺസ് അടിച്ചുകൂട്ടിയ ആ ഇന്നിങ്‌സ് കളിക്കുമ്പോൾ കഠിനമായ പേശീവേദന (cramps) കൊണ്ട് സച്ചിൻ വലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു; തന്റെ 24 വർഷത്തെ കരിയറിൽ സച്ചിൻ റണ്ണറെ ഉപയോഗിച്ച ഒരേയൊരു മത്സരം ഇതായിരുന്നു. അക്തറിന്റെ തന്നെ പന്തിൽ 98 റൺസിൽ സച്ചിൻ പുറത്തായെങ്കിലും, ഇന്ത്യ 26 പന്തുകൾ ബാക്കിനിൽക്കെ 6 വിക്കറ്റിന് ആ ചരിത്രവിജയം സ്വന്തമാക്കി. “ആ ഒരു സിക്സർ കൊണ്ട് 130 കോടി ജനങ്ങൾ സന്തോഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദിവസവും തന്നെ സിക്സറടിക്കാൻ വിട്ടുനൽകിയേനെ” എന്ന് പിൽക്കാലത്ത് അക്തർ തമാശരൂപേണ ഓർമ്മിച്ചത് ആ ഷോട്ടിലുള്ള ജനകീയതയുടെ തെളിവാണ്. അങ്ങനെ, ലോകകപ്പിൽ പാക്കിസ്ഥാനെതിരായ ഇന്ത്യയുടെ തോൽവിയറിയാത്ത റെക്കോർഡ് അന്നും സച്ചിൻ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു.
