“മരിച്ചാലും താഴെ വീഴില്ല,പ്രസവിക്കുന്നതും തല തിരിഞ്ഞ്:ബാറ്റ്മാൻ മുതൽ നിപ്പ വരെ! വവ്വാലുകളുടെ യഥാർത്ഥ മുഖം

രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിൽ ചിറകടിച്ചു പറക്കുന്ന ആ കറുത്ത രൂപത്തെ നോക്കി, അതൊരു പ്രേതമാണോ എന്ന് നമ്മൾ കുട്ടിക്കാലത്ത് പേടിയോടെ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഥകളിലും സിനിമകളിലും എന്നും ഭയത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു വവ്വാലുകൾ. എന്നാൽ, ഇതേ ഭയത്തെ ഒരു ജനതയുടെ കാവൽക്കാരനായി മാറ്റിയപ്പോഴാണ് ലോകത്തിന് ‘ബാറ്റ്മാൻ’ എന്ന സൂപ്പർ ഹീറോയെ ലഭിച്ചത്! പക്ഷെ, ബ്രൂസ് വെയ്‌ൻ എന്ന ബാറ്റ്മാൻ കഥയേക്കാൾ വലിയൊരു ത്രില്ലറാണ് വവ്വാലുകളുടെ യഥാർത്ഥ ജീവിതം.

പറക്കാൻ കഴിയുന്ന ലോകത്തിലെ ഏക സസ്തനിയാണ് വവ്വാൽ. വവ്വാലുകൾ പക്ഷികളാണെന്ന് പലരും തെറ്റിദ്ധരിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അവർ നമ്മുടെ വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ്—കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ച് പാൽ കൊടുത്തു വളർത്തുന്ന സസ്തനികൾ. ‘കൈറോപ്റ്ററ’ (Chiroptera) എന്ന ഓർഡറിലാണ് ഇവർ ഉൾപ്പെടുന്നത്; ഇതിനർത്ഥം ‘കൈകൾ ചിറകായവർ’ എന്നാണ്. സത്യത്തിൽ ഇവരുടെ ചിറകുകൾ നമ്മുടെ കൈപ്പത്തി പോലെ തന്നെയാണ്. നീളമുള്ള വിരലുകൾക്കിടയിൽ ‘പതാജിയം’ (Patagium) എന്ന നേർത്ത ചർമ്മം വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതാണ് ഇവരുടെ ചിറകുകൾ. പക്ഷികളേക്കാൾ വേഗത്തിലും കൃത്യതയിലും ആകാശത്ത് തിരിയാനും മറിയാനും വവ്വാലുകൾക്ക് കഴിയുന്നത് ഈ വിരലുകളുടെ കരുത്തിലാണ്.

വവ്വാലുകളുടെ ലോകം വൈവിധ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ലോകത്ത് 1,500-ലധികം ഇനം വവ്വാലുകളുണ്ട്. 2 ഗ്രാം മാത്രം തൂക്കമുള്ള ‘കിറ്റീസ് ഹോഗ്-നോസ്ഡ്’ (Kitti’s hog-nosed bat) എന്ന കുഞ്ഞൻ വവ്വാൽ മുതൽ, അഞ്ചര അടി വരെ ചിറകഴിയുന്ന ‘ഫ്ലയിംഗ് ഫോക്സ്’ (Flying Fox) എന്ന ഭീമൻ വവ്വാലുകൾ വരെ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. മിക്ക വവ്വാലുകളും ഇര തേടാൻ ശബ്ദതരംഗങ്ങളെയാണ് (Echolocation) ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഇരുട്ടിലൂടെ പറക്കുമ്പോൾ ഇവ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന അതിതീവ്രമായ ശബ്ദങ്ങൾ തടസ്സങ്ങളിൽ തട്ടി തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ, ആ പ്രതിധ്വനിയിലൂടെ മുന്നിലുള്ളത് ഇരയാണോ അതോ ശത്രുവാണോ എന്ന് നിശ്ചയിക്കാൻ ഇവർക്ക് കഴിയും. എന്നാൽ പഴങ്ങൾ തിന്നുന്ന വലിയ വവ്വാലുകൾക്ക് (Megabats) നല്ല കാഴ്ചശക്തിയും മണക്കാനുള്ള കഴിവും കൂടുതലാണ്.

ജീവിതത്തിന്റെ പാതിഭാഗവും തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഇവരുടെ ശാരീരിക ഘടന അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. കാലുകളിലെ പ്രത്യേക ഞരമ്പുകൾ (Tendons) കാരണം യാതൊരു പ്രയത്നവുമില്ലാതെ തൂങ്ങിക്കിടക്കാൻ ഇവർക്ക് കഴിയും. വവ്വാലുകൾക്ക് വളരെ ശക്തമായ ഒരു രക്തചംക്രമണ വ്യവസ്ഥ (Circulatory System) ഉണ്ട്. വവ്വാലിന്റെ ഹൃദയവും ധമനികളും അത്തരത്തിലാണ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇവയുടെ ശരീരഭാരം വളരെ കുറവായതിനാലും, രക്തക്കുഴലുകളിലെ വാൽവുകൾ രക്തപ്രവാഹത്തെ കൃത്യമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനാലും രക്തം തലയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്ന പ്രശ്നം ഇവയ്ക്കുണ്ടാകില്ല.ഉറങ്ങുമ്പോഴോ മരിക്കുമ്പോൾ പോലുമോ ഇവർ താഴെ വീഴില്ല. എന്നാൽ ഇവർക്കും ശത്രുക്കളുണ്ട്—പകൽ സമയത്ത് പരുന്തുകളും മൂങ്ങകളും, രാത്രിയിൽ പാമ്പുകളും വവ്വാലുകളെ വേട്ടയാടാറുണ്ട്. ‘വൈറ്റ് നോസ് സിൻഡ്രോം’ (White-nose syndrome) എന്ന ഫംഗസ് രോഗവും ഇവരുടെ വംശനാശത്തിന് കാരണമാകുന്നുണ്ട്.

വവ്വാലുകളുടെ ഭക്ഷണരീതി പ്രകൃതിക്ക് വലിയൊരു അനുഗ്രഹമാണ്. ഭൂരിഭാഗം വവ്വാലുകളും പ്രാണികളെ വേട്ടയാടുന്നവരാണ് (Insectivores). ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് നൂറുകണക്കിന് കൊതുകുകളെയും കീടങ്ങളെയും തിന്നുതീർക്കുന്ന ഇവർ കർഷകരുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളാണ്. മറ്റു ചിലർ പൂക്കളിലെ തേനും പഴങ്ങളും ആഹാരമാക്കുന്നു. മാമ്പഴം, വാഴപ്പഴം തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങളുടെ പരാഗണത്തിനും വിത്തുവിതരണത്തിനും ഇവർ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. രക്തം കുടിക്കുന്ന ‘വാമ്പയർ വവ്വാലുകൾ’ തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവ മനുഷ്യരേക്കാൾ അധികം വളർത്തുമൃഗങ്ങളെയാണ് ലക്ഷ്യം വെക്കാറുള്ളത്.

വവ്വാലുകളുടെ കുടുംബജീവിതം അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ലക്ഷക്കണക്കിന് വവ്വാലുകൾ ഒന്നിച്ച് താമസിക്കുന്ന ഗുഹകളും വനങ്ങളുമുണ്ട്. മിക്കവാറും ഒരു പ്രസവത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞാണ് ഉണ്ടാവുന്നത്. അതിശയകരമായ കാര്യം, ഇവർ തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടന്നാണ് പ്രസവിക്കുന്നത് എന്നതാണ്! കുഞ്ഞ് പുറത്തുവരുന്ന നിമിഷം തന്നെ താഴെ വീഴാതെ ചിറകുകൾ കൊണ്ട് അമ്മ അതിനെ പിടിക്കുന്നു. ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അമ്മയുടെ ശരീരഭാരത്തിന്റെ 40 ശതമാനത്തോളം വലിപ്പമുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചാണ് അമ്മമാർ മിക്കപ്പോഴും സഞ്ചരിക്കുന്നത്. പ്രസവസമയത്ത് പെൺ വവ്വാലുകൾ മാത്രം ഒത്തുചേരുന്ന ‘മറ്റേണിറ്റി കോളനികൾ’ ഇവർക്കിടയിലുണ്ട്. ആയിരക്കണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ഗന്ധവും ശബ്ദവും തിരിച്ചറിയാൻ അമ്മ വവ്വാലിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

വവ്വാലുകളുടെ ആയുസ്സും ആരോഗ്യവും ശാസ്ത്രലോകത്തിന് ഇന്നും വലിയൊരു പാഠമാണ്. വലിപ്പം കുറഞ്ഞ ജീവികൾ വേഗത്തിൽ മരിച്ചുപോകുന്നതാണ് പ്രകൃതിയിലെ പതിവ്, എന്നാൽ വവ്വാലുകൾ 30 മുതൽ 40 വർഷം വരെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു! അതിലും വലിയ അത്ഭുതം ഇവരുടെ പ്രതിരോധശേഷിയാണ്. നിപ്പയും എബോളയും പോലുള്ള മാരക വൈറസുകൾ ശരീരത്തിലുണ്ടായിട്ടും വവ്വാലുകൾക്ക് രോഗം ബാധിക്കില്ല! പറക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ഉയർന്ന ശാരീരിക താപനിലയും ഇവരുടെ പ്രത്യേക ഇമ്മ്യൂണിറ്റി പവറുമാണ് വൈറസുകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇവരെ സഹായിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് അടുത്ത തവണ ആകാശത്ത് ഒരു വവ്വാലിനെ കാണുമ്പോൾ പേടിക്കേണ്ടതില്ല. പ്രകൃതിയുടെ സംരക്ഷകരായ ഈ കുഞ്ഞൻ സൂപ്പർ ഹീറോകളെ നമുക്ക് ബഹുമാനിക്കാം