രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ മുംബൈയിലെ വിക്ടോറിയ ടെർമിനസ് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ പതിയെ സജീവമായി തുടങ്ങുന്ന സമയം. ട്രെയിനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ആ പത്തൊൻപതുകാരൻ പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. കൈയ്യിൽ ആകെയുള്ളത് കുറച്ചു പണവും വലിയൊരു സ്വപ്നവും മാത്രം. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്ത് ചായ വാങ്ങി വരാമെന്നു പറഞ്ഞു പോയതാണ്. മിനിറ്റുകൾ കടന്നുപോയി, മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞു… കൂടെ വന്നവൻ തന്റെ പണവും കൊണ്ട് മുങ്ങിയെന്നും, ഭാഷ പോലും അറിയാത്ത ഈ മഹാ നഗരത്തിൽ താൻ ഒറ്റപ്പെട്ടുവെന്നും പ്രേം ആ നിമിഷം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിശപ്പും പേടിയും കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുമ്പോഴും മുംബൈയിലെ ആ തിരക്കേറിയ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ ഒരിടത്തിരുന്ന് അയാൾ മനസ്സിനോട് പറഞ്ഞു, “ഇവിടെ നിന്ന് തോറ്റു മടങ്ങാനില്ല.”
ഒരു തമിഴ് കുടുംബത്തിന്റെ കരുണയിൽ ഒരു ഹോട്ടലിൽ പാത്രം കഴുകുന്ന ജോലി കിട്ടിയതോടെയാണ് പ്രേമിന്റെ മുംബൈ ജീവിതം ശരിക്കും തുടങ്ങുന്നത്. എപ്പോഴും എരിയുന്ന അടുപ്പുകൾക്കിടയിൽ, സോപ്പുലായനിയുടെ മണമുള്ള ആ സിങ്കിന് മുന്നിൽ നിന്ന് പകലന്തിയോളം പാത്രം കഴുകുമ്പോഴും പ്രേമിന്റെ കണ്ണുകൾ ആ ഹോട്ടലിലെ പ്രധാന ഷെഫിന്റെ കൈകളിലായിരുന്നു. ദോശക്കല്ലിൽ മാവ് കോരിയൊഴിച്ച് ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ അയാൾ ദോശ ചുട്ടെടുക്കുന്നത് പ്രേം നോക്കി നിന്നു. പാത്രം കഴുകുന്നതിനിടയിൽ കിട്ടുന്ന ചെറിയ ഒഴിവുസമയങ്ങളിൽ അയാൾ ആ വിദ്യകൾ പഠിച്ചെടുത്തു.
വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, കഠിനമായി അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയ ചെറിയ സമ്പാദ്യവുമായി പ്രേം വാശി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന് പുറത്ത് ഒരു ചെറിയ തട്ടുകടയിട്ടു. വെറും രണ്ട് തരം ദോശകൾ മാത്രമായിരുന്നു അന്നത്തെ മെനു. എന്നാൽ പ്രേം അവിടെയും തൃപ്തനായിരുന്നില്ല. മുംബൈയിലെ യുവാക്കൾക്ക് വ്യത്യസ്തമായ എന്തിനോടും താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. അങ്ങനെയാണ് അടുക്കളയിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത്.
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ദോശയും ചൈനീസ് രുചികളും തമ്മിൽ ചേർന്നാൽ എങ്ങനെയുണ്ടാകും? ആ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ‘ഷെസ്വാൻ ദോശ’ പിറന്നു. പിന്നാലെ പനീർ ചില്ലി ദോശയും ചീസ് ദോശയും മെനുവിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഒടുവിൽ 108 തരം ദോശകൾ! ആളുകൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. സാധാരണ ഒരു ദോശക്കടയിൽ നിന്ന് ആധുനികമായ ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് തന്റെ സംരംഭത്തെ മാറ്റാൻ പ്രേം തീരുമാനിച്ചു. അന്ന് ആ തട്ടുകടയ്ക്ക് അദ്ദേഹം ഇട്ട പേരായിരുന്നു ‘ദോശ പ്ലാസ’. ഷെസ്വാൻ ദോശ, പനീർ ദോശ, ചീസ് ദോശ അങ്ങനെ 108 വെറൈറ്റി ദോശകൾ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചു. സിനിമകളിലെ ഹീറോയെപ്പോലെ വേഗതയിൽ ദോശ ചുട്ടെടുക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൈലി കാണാൻ തന്നെ ആളുകൾ കൂടി. സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് ആ ദോശക്കട മുംബൈയിൽ ‘വൈറൽ’ ആയി. ഇന്ത്യയിലുടനീളം 70-ലധികം ഔട്ട്‌ലെറ്റുകൾ. കൂടാതെ ന്യൂസിലാൻഡ്, ഒമാൻ, യുഎഇ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലും ദോശ പ്ലാസയ്ക്ക് ശാഖകളുണ്ട്. വർഷം ₹100 കോടിക്ക് മുകളിൽ വിറ്റുവരവുള്ള ഒരു വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനാണ് ഇന്ന് പ്രേം ഗണപതി.
ഇന്ന് കാലം മാറി. മുംബൈയിലെ തെരുവോരത്ത് പാത്രം കഴുകി നടന്ന ആ പയ്യൻ ഇന്ന് കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ആസ്തിയുള്ള ഒരു ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനാണ്. ന്യൂസിലാന്റിലെയും ദുബായിലെയും മാളുകളിൽ ദോശ പ്ലാസയുടെ ബോർഡുകൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുമ്പോൾ, പ്രേം ഗണപതി ഇന്നും തന്റെ പഴയ തട്ടുകടയെ ഓർക്കാറുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലുമില്ലാതെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ പകച്ചുനിന്ന ആ രാത്രിയാണ് തന്നെ ഇത്ര വലിയ ഒരു പോരാളിയാക്കിയതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. ഭാഗ്യത്തേക്കാൾ ഉപരി, കൈമോശം വരാത്ത ആത്മവിശ്വാസവും പുതിയത് പരീക്ഷിക്കാനുള്ള ചങ്കൂറ്റവുമാണ് തന്നെ ഈ നിലയിലെത്തിച്ചതെന്ന് ആ പുഞ്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹം ഇന്നും ലോകത്തോട് പറയുന്നു.
