മത്സ്യങ്ങളെപ്പോലെ കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഓക്സിജൻ സിലിണ്ടറുകളോ പ്രത്യേക ഉപകരണങ്ങളോ ഇല്ലാതെ നീന്തിത്തുടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പലരും എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. എന്നാൽ മനുഷ്യർക്ക് വെള്ളത്തിനടിയിൽ നേരിട്ട് ശ്വസിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന തരത്തിൽ പരിണാമം സംഭവിച്ചാൽ നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് എന്ത് മാറ്റമുണ്ടാകും? സയൻസ് ഫിക്ഷൻ സിനിമകളിലെ ജലമനുഷ്യരെപ്പോലെ സുന്ദരമായിരിക്കില്ല യാഥാർത്ഥ്യം; മറിച്ച് കരയിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം വിചിത്രവും സങ്കീർണ്ണവുമായ വലിയ ജൈവിക മാറ്റങ്ങളായിരിക്കും നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ സംഭവിക്കുക.
ആദ്യത്തെ പ്രധാന മാറ്റം ശ്വാസകോശത്തിന് പകരമായി ചെകിളകൾ (Gills) രൂപപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്. വായുവിനേക്കാൾ സാന്ദ്രതയേറിയ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഓക്സിജൻ വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ ശ്വാസകോശത്തിന് കഴിയില്ല. ചെകിളകൾ വഴി വെള്ളം നിരന്തരം കടന്നുപോകാൻ കഴുത്തിന് ഇരുവശത്തുമായി വലിയ വിടവുകൾ വരും. കൂടാതെ, വായുവിൽ ഉള്ളതിനേക്കാൾ വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രമേ വെള്ളത്തിൽ ലയിച്ച ഓക്സിജൻ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളൂ. അതിനാൽ ആവശ്യത്തിന് ഓക്സിജൻ ശരീരത്തിന് നൽകാൻ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന് കൂടുതൽ വലിപ്പം വരികയും രക്തചംക്രമണ വ്യവസ്ഥ അതിവേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.
തുടർച്ചയായി വെള്ളത്തിൽ കഴിയേണ്ടി വരുന്നതോടെ നമ്മുടെ ചർമ്മത്തിൽ വൻ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കും. വെള്ളം തൊലിപ്പുറത്ത് നേരിട്ട് തട്ടി കോശങ്ങൾ നശിക്കാതിരിക്കാൻ മത്സ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഡോൾഫിനുകളുടേതുപോലെ കട്ടിയേറിയതും തെന്നുന്നതുമായ വഴുവഴുപ്പുള്ള സംരക്ഷണ പാളിയും ചെതുമ്പലുകളും രൂപപ്പെടും. ശരീരതാപനില നിലനിർത്താൻ തിമിംഗലങ്ങളുടേതുപോലെ ചർമ്മത്തിനടിയിൽ കട്ടിയുള്ള കൊഴുപ്പിന്റെ പാളി (Blubber) വളരും. നീന്തൽ സുഗമമാക്കാൻ വിരലുകൾക്കിടയിൽ ചർമ്മം യോജിച്ച് താറാവുകളുടെ കാലുകൾ പോലുള്ള ‘വെബ്ബ്ഡ് ഫീറ്റ്’ രൂപപ്പെടും.
വെള്ളത്തിനടിയിലെ കുറഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ കാണാൻ കണ്ണുകൾക്ക് സവിശേഷമായ സുതാര്യ പടലങ്ങളും (Nictitating membrane) രൂപപ്പെടും. ആഴക്കടലിലെ കൊടുംമർദ്ദം താങ്ങാൻ വാരിയെല്ലുകളും അസ്ഥികളും കൂടുതൽ വഴക്കമുള്ളതായി മാറും. ചുരുക്കത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ ജീവിക്കാൻ പ്രാപ്തനാകുന്ന മനുഷ്യന് പിന്നീട് കരയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ജീവിക്കുക അസാധ്യമായി മാറും!
