ജൂൺ മാസത്തിൽ മഴ പെയ്തുതോരാതെ തകർത്തുപെയ്യുമ്പോൾ, പുതിയ പുസ്തകസഞ്ചിയും നെഞ്ചോടുചേർത്ത് ആ പെയ്ത്തിലേക്ക് ഒരു കുടയും ചൂടി സ്കൂളിലേക്ക് ഓടിയ ആ പഴയ കുട്ടിക്കാലം ഓർമ്മയുണ്ടോ നിങ്ങൾക്ക്? ‘മഴ മഴ കുട കുട… മഴ വന്നാൽ പോപ്പി കുട’ എന്ന കൊച്ചു പാട്ടിന്റെ ഈണം ടിവി സ്ക്രീനുകളിൽ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, ഒരു കുടക്കച്ചവടം എങ്ങനെയാണ് മലയാളിയുടെ വികാരവും ഗൃഹാതുരത്വവുമായി മാറിയതെന്ന് നമ്മൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്! എന്നാൽ, മലയാളക്കരയുടെ മഴക്കാലത്തെ അടക്കിവാഴുന്ന പോപ്പിയും ജോൺസും വെറും വിപണിയിലെ രണ്ട് ബദ്ധവൈരികൾ മാത്രമല്ലെന്നും, ഒരൊറ്റ അച്ഛന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ നിന്ന് പെയ്തിറങ്ങിയ ഒരേ കുടുംബത്തിന്റെ രണ്ട് ശാഖകളാണെന്നും ഉള്ള ആ നാടകീയ ചരിത്രം എത്രപേർക്കറിയാം? ആലപ്പുഴയിലെ കൈത്തോടുകളുടെ ഓരത്തിരുന്ന് ഒൻപത് തൊഴിലാളികളുമായി തുടങ്ങിയ ഒരു കൊച്ചു സംരംഭം, കാലത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവിൽ രണ്ടായി പിരിഞ്ഞ് പരസ്പരം കൊമ്പുകോർത്ത് വിപണിയെ വിറപ്പിച്ച ആ സുവർണ്ണ ചരിത്രം—അതാണ് സെന്റ് ജോർജിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ പോപ്പിയുടെയും ജോൺസിന്റെയും ഇതിഹാസം!”
കഥയുടെ വേരുകൾ തിരഞ്ഞുപോയാൽ നമ്മൾ എത്തുന്നത് 1954-ലെ ആലപ്പുഴയിലാണ്. അന്ന് കുട എന്നത് മഴ നനയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആളുകൾ കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന, ആരും വലിയ ബ്രാൻഡ് വാല്യു കൽപ്പിക്കാത്ത ഒരു സാധാരണ ഉപകരണം മാത്രമായിരുന്നു. ആ കാലത്താണ് തയ്യിൽ ഏബ്രഹാം വർഗീസ് എന്ന ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള മനുഷ്യൻ—നാട്ടുകാർ സ്നേഹത്തോടെ ‘കുട വാവച്ചൻ’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന ആ സംരംഭകൻ—ആലപ്പുഴയിലെ ഒരു കൊച്ചു വാടകമുറിയിൽ ‘സെന്റ് ജോർജ് അംബ്രല മാർട്ട്’ (St. George Umbrella Mart) എന്ന പേരിൽ ഒരു കുട നിർമ്മാണ ശാല ആരംഭിക്കുന്നത്. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നത് വെറും ഒൻപത് തൊഴിലാളികൾ മാത്രം! പട്ടിണിയും പരിവട്ടങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ കാലത്ത്, തുണിയുടെയും കമ്പികളുടെയും ഗുണനിലവാരത്തിൽ ഒരണുവിട വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാതെ വാവച്ചൻ ഉണ്ടാക്കിയ കുടകൾക്ക് ആലപ്പുഴയിലും പരിസരങ്ങളിലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചു. ആഭ്യന്തര വിപണിയിൽ സെന്റ് ജോർജ് എന്ന പേര് ഗുണമേന്മയുടെ അവസാന വാക്കായി വളർന്നു.
1968-ൽ കുട വാവച്ചന്റെ ആകസ്മിക വിയോഗത്തിന് ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കൾ ആ ബിസിനസ്സ് തോളിലേറ്റി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയി. എന്നാൽ, കുടുംബ ബിസിനസ്സുകളിൽ കാലം കരുതിവെക്കാറുള്ള ആ നിർണായക വഴിത്തിരിവ് 1995-ൽ അവിടെയും സംഭവിച്ചു. തലമുറമാറ്റത്തിന്റെ ചിന്തകളും ബിസിനസ്സിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളും വഴിപിരിഞ്ഞപ്പോൾ, പരസ്പരം ചെളിവാരിയെറിയുന്ന ഒരു നിയമയുദ്ധത്തിലേക്ക് പോകാതെ അവർ ധീരമായ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു—നാല് പതിറ്റാണ്ട് മലയാളിയെ മഴയത്തുനിന്ന് കാത്തുരക്ഷിച്ച സെന്റ് ജോർജ് എന്ന മാതൃസ്ഥാപനം അവർ സമാധാനപരമായി പിരിച്ചുവിട്ടു! അങ്ങനെ ഒരൊറ്റ തായ്‌വേരിൽ നിന്ന് കേരള വിപണിയെ പിടിച്ചുലച്ച രണ്ട് പുത്തൻ ബ്രാൻഡുകൾ ഒരേസമയം ഉദയം ചെയ്തു; വാവച്ചന്റെ മകനായ ടി.വി. സ്കറിയ (ബേബി) ‘പോപ്പി അംബ്രല മാർട്ട്’ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ ഏബ്രഹാം തയ്യിൽ ‘ജോൺസ് അംബ്രല മാർട്ട്’ എന്ന പേരിൽ സ്വന്തം സാമ്രാജ്യം പണിതുയർത്തി. വിദേശ പേരുകൾ തേടിപ്പോകാതെ, കുടുംബത്തിലെ ഇളയ കുട്ടിയുടെ വിളിപ്പേരായ ‘പോപ്പി’ എന്ന സ്നേഹപ്പേരാണ് ബേബി തങ്ങളുടെ ബ്രാൻഡിനായി സ്വീകരിച്ചത്.
പിരിഞ്ഞത് ബിസിനസ്സിൽ മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും, വിപണിയിൽ അവർ തമ്മിൽ തുടങ്ങിയത് കട്ടയ്ക്ക് കട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരു ആരോഗ്യകരമായ പോരാട്ടമായിരുന്നു. ഉൽപ്പന്നം വിൽക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഉപഭോക്താവിന്റെ മനസ്സിൽ ഓർമ്മകൾ വിൽക്കണമെന്നതായിരുന്നു അവരുടെ മാർക്കറ്റിംഗ് ജീനിയസ്. തൊണ്ണൂറുകളുടെ അവസാനത്തിൽ സ്വീകരണമുറികളിലെ ടിവി സ്ക്രീനുകളിലേക്ക് “മഴ മഴ കുട കുട…” എന്ന മാന്ത്രിക ഗാനവുമായി പോപ്പി എത്തിയപ്പോൾ, കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും ഒരുപോലെ അത് പാടിനടന്നു. സ്കൂൾ തുറക്കുന്ന ജൂൺ മാസം എന്നാൽ പോപ്പിയുടെയും ജോൺസിന്റെയും കുട വാങ്ങാനുള്ള ഉത്സവമായി മലയാളി കുടുംബങ്ങളിൽ മാറി.
ആ മത്സരം കുടയുടെ സാങ്കേതിക വിദ്യയെത്തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു സാധാരണ കറുത്ത തുണിക്കുടയിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്ന വിപണിയിലേക്ക്, വിരൽത്തുമ്പിലിരിക്കുന്ന ‘നാനോ’ പോക്കറ്റ് കുടകളും, ഫൈബർ റീഇൻഫോഴ്സ്ഡ് പ്ലാസ്റ്റിക് (FRP) കമ്പികളും, കുട്ടികളെ ആകർഷിക്കുന്ന കാർട്ടൂൺ ഡിസൈനുകളും, ബ്ലൂടൂത്ത് സംവിധാനമുള്ള അത്ഭുതക്കുടകളും അവർ മാറിമാറി അവതരിപ്പിച്ചു. ഒരേ അച്ഛന്റെ പാരമ്പര്യം പേറിയ രണ്ട് സഹോദരങ്ങൾ വിപണിയിൽ പരസ്പരം മത്സരിച്ചപ്പോൾ, ഗുണമേന്മയിലും പുതുമയിലും ലാഭം കൊയ്തത് സാധാരണക്കാരായ ഉപഭോക്താക്കളായിരുന്നു.
കുടുംബങ്ങൾ വിഭജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ബ്രാൻഡുകൾ തകർന്നുപോകുമെന്ന ലോക ബിസിനസ്സ് സമവാക്യങ്ങളെ കാറ്റിൽപ്പറത്തി, ഒരൊറ്റ തായ്‌വേരിൽ നിന്ന് മുളപൊട്ടി കേരളത്തിലെ കുടവിപണിയുടെ സിംഹഭാഗവും പങ്കിട്ടെടുത്ത പോപ്പിയുടെയും ജോൺസിന്റെയും ഈ സുവർണ്ണ ചരിത്രം, മത്സരമല്ല മറിച്ച് മാറ്റങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള കഴിവാണ് ഒരു സംരംഭത്തെ കാലത്തിന് മുന്നിൽ തോൽക്കാതെ നിർത്തുന്നതെന്ന് പഠിപ്പിച്ച കേരളത്തിന്റെ എക്കാലത്തെയും വലിയ ബിസിനസ്സ് ഇതിഹാസമാണ്!
