തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഒരു കുഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ഡൽഹി വരെ നീണ്ട ആ യാത്ര ഒരു സിനിമാക്കഥയെ പോലും വെല്ലുന്നതായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് ലോകം ആദരിക്കുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞർ, മറുവശത്ത് അധികാരം കയ്യിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഭീമന്മാർ. ഇവർക്കെല്ലാം നടുവിൽ ചന്ദനക്കുറിയും വിയർത്തൊട്ടിയ ഷർട്ടുമിട്ട്, കയ്യിലൊരു പച്ചിലയുമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ—രാമർ പിള്ള. ശാസ്ത്രം അസാധ്യമെന്നു വിധിയെഴുതിയതിനെ വെറും പച്ചിലകൾ കൊണ്ട് താൻ കീഴടക്കി എന്ന് അദ്ദേഹം വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ത്യ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. അതൊരു വിപ്ലവത്തിന്റെ തുടക്കമാണെന്ന് എല്ലാവരും കരുതി, പക്ഷേ അത് ഒരു ജനതയെ മുഴുവൻ വിഡ്ഢികളാക്കിയ കൊടുംചതിയുടെ തിരക്കഥയായിരുന്നു.
1996-ലായിരുന്നു ആ നാടകീയമായ രംഗപ്രവേശം. പെട്രോൾ വില ലിറ്ററിന് 35 രൂപയായപ്പോൾ സാധാരണക്കാരന്റെ നടുവൊടിഞ്ഞ കാലം. അന്ന് രാമർ പിള്ള ഒരു മാന്ത്രിക വിദ്യയുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. പച്ചിലകൾ വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിച്ചാൽ അത് പെട്രോളാകുമെന്ന വാഗ്ദാനം കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. അന്നത്തെ കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരും ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരും രാമറിന്റെ ‘അത്ഭുതം’ നേരിൽ കാണാൻ തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ആ കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ഒഴുകി. ഐ.ഐ.ടിയിലെയും ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് പെട്രോളിയത്തിലെയും പ്രഗത്ഭരായ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് മുന്നിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ വിദ്യ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. രാമർ ഒരു പാത്രത്തിൽ വെള്ളമെടുക്കുന്നു, തന്റെ കൈവശമുള്ള രഹസ്യ മൂലികകൾ അതിലേക്കിടുന്നു, ഒരു മരത്തടികൊണ്ട് ആ മിശ്രിതം ഇളക്കുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് പെട്രോളിന്റെ മണമുള്ള ഇന്ധനം വേർതിരിഞ്ഞു വരുന്നു! ശാസ്ത്രലോകം പോലും ഒരു നിമിഷം പകച്ചുപോയി.
രാമർ പിള്ള ഇന്ത്യയുടെ ‘ദേശീയ ഹീറോ’ ആയി വാഴ്ത്തപ്പെട്ടു. ‘രാമർ ബയോ ഫ്യൂവൽ’ എന്ന പേരിൽ തമിഴ്‌നാട്ടിലുടനീളം പെട്രോൾ പമ്പുകൾ തുറന്നു. ശാസ്ത്രത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി രാമർ എന്ന വ്യക്തിയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു. ലിറ്ററിന് 10 രൂപയ്ക്ക് ഇന്ധനം കിട്ടാൻ ജനങ്ങൾ തിക്കിത്തിരക്കി. തന്റെ മകന് പെട്രോളിയം എൻജിനീയറിംഗ് പഠിക്കാൻ സീറ്റ് വേണമെന്നും തനിക്ക് സർക്കാർ സംരക്ഷണം വേണമെന്നും രാമർ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ തങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം ഈ പദ്ധതിയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ യുക്തിയേക്കാൾ ഉപരിയായി, കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് ഇന്ധനം കിട്ടുമെന്ന ആവേശത്തിൽ ജനങ്ങൾ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിച്ചു.
എന്നാൽ, ഈ മാന്ത്രികക്കൊട്ടാരത്തിന്റെ തറക്കല്ലുകൾ ഇളകാൻ അധികം സമയമെടുത്തില്ല. 2000-ൽ സി.ബി.ഐ (CBI) നടത്തിയ മിന്നൽ പരിശോധനയിൽ ആ രഹസ്യം പുറത്തായി. രാമർ പിള്ളയുടെ ‘മാജിക്’ പച്ചിലകളിലായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹം ഇളക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആ മരത്തടിയിലായിരുന്നു. ആ തടികൊണ്ട് പാത്രം ഇളക്കുമ്പോൾ, അതിനുള്ളിൽ അതീവ തന്ത്രപരമായി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരുന്ന ടൊളുവിനും നാഫ്തയും പോലുള്ള പെട്രോളിയം രാസവസ്തുക്കൾ വെള്ളത്തിൽ കലരുകയായിരുന്നു. പച്ചിലകൾ വെറുമൊരു പുകമറ മാത്രമായിരുന്നു. വില കുറഞ്ഞ വ്യവസായ രാസവസ്തുക്കൾ വാങ്ങി ‘മൂലികാ പെട്രോൾ’ എന്ന പേരിൽ വിറ്റ് ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം തട്ടിയെടുത്തത് ഏകദേശം 2.27 കോടി രൂപയായിരുന്നു.
നീണ്ട 16 വർഷത്തെ നിയമപോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ, 2016-ൽ ചെന്നൈ കോടതി രാമർ പിള്ളയെയും കൂട്ടാളികളെയും മൂന്ന് വർഷത്തെ കഠിനതടവിന് ശിക്ഷിച്ചു. ജയിൽ ശിക്ഷ കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ രാമർ, കടൽവെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പെട്രോൾ ഉണ്ടാക്കാമെന്ന പുതിയ വാഗ്ദാനവുമായി വീണ്ടും വന്നെങ്കിലും ഇത്തവണ ആരും വീണില്ല. ഒരു ജനതയുടെ ദാരിദ്ര്യത്തെയും പ്രതീക്ഷകളെയും എങ്ങനെ ഒരു കപടശാസ്ത്രം കൊണ്ട് ചൂഷണം ചെയ്യാം എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമായി രാമർ പെട്രോൾ കേസ് ഇന്നും ചരിത്രത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്നു.
