ഒന്നിലധികം കാര്യങ്ങൾ ഒരേസമയം ചിന്തിച്ചുകൂട്ടുകയോ സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു കാര്യം വിശദീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ആളുകൾ പരസ്പരം കണ്ണിൽ നോക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. അവരുടെ ശ്രദ്ധ തെറ്റാതെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗമാണ് ഇതെന്നാണ് മനഃശാസ്ത്രപരമായി വിശദീകരണം.
സംസാരിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നത് തലച്ചോറിന് കൂടുതൽ പ്രയത്നം ആവശ്യമായി വരുന്ന ഒന്നാണ്. സങ്കീർണ്ണമായ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കാനും സംസാരിക്കാനും ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽ നോക്കുന്നത് തലച്ചോറിന് വലിയൊരു അധിക ഭാരമായി മാറും.
കണ്ണുകൾ വഴി പുറത്തുനിന്നുള്ള കാഴ്ചകളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കലുകൾ ഒഴിവാക്കാൻ കണ്ണുകൾ മാറ്റുകയോ താഴേക്ക് നോക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് തലച്ചോറിനെ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി ചിന്തിക്കാനും സംസാരിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.
നമ്മൾ ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമോ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ആശയങ്ങളോ മനസ്സിൽ തപ്പിയെടുക്കുമ്പോൾ, പുറത്തുള്ള ശ്രദ്ധ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കി ചിന്തകളിൽ മാത്രം മുഴുകാൻ ഇത്തരം പ്രവൃത്തികൾ സഹായിക്കുന്നു.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഒരാൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽ നോക്കാതിരിക്കുന്നത് അവർക്ക് നിങ്ങളോട് താല്പര്യമില്ലെന്നോ ആത്മവിശ്വാസമില്ലെന്നോ ഉള്ളതിന്റെ ലക്ഷണമല്ല; മറിച്ച് അവരുടെ തലച്ചോർ ആ സങ്കീർണ്ണമായ വിഷയത്തിൽ പൂർണ്ണമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
