1948 ഫെബ്രുവരി 6. ജമ്മു കശ്മീരിലെ നൗഷെറ താഴ്വരയെ മൂടൽമഞ്ഞും കൊടുംതണുപ്പും വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയിരുന്നു. തന്ത്രപ്രധാനമായ തൈൻ ധാർ കുന്നിൻമുകളിലെ പിക്കറ്റ് പോസ്റ്റിൽ, ഒന്നാം രജ്പുത് റെജിമെന്റിലെ നായിക് ജദുനാഥ് സിംഗും എട്ട് സൈനികരും കാവൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. താഴ്വരയിലേക്കുള്ള കവാടമായിരുന്നു ആ കുന്നിൻമുകൾ. അത് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ നൗഷെറ മുഴുവൻ ശത്രുക്കളുടെ കൈപ്പിടിയിലൊതുങ്ങും.
പുലർച്ചെ, മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ മറപറ്റി നൂറുകണക്കിന് ശത്രുസൈനികർ തൈൻ ധാർ ലക്ഷ്യമാക്കി ഇരച്ചുകയറി. എണ്ണത്തിൽ എത്രയോ മടങ്ങ് കൂടുതലായിരുന്നു അവർ.”ഒരടി പോലും പിന്നോട്ടില്ല! നമ്മുടെ അവസാന ശ്വാസം വരെ ഈ മണ്ണ് നമ്മുടേതാണ്!” ജദുനാഥ് സിംഗിന്റെ ഗർജ്ജനം ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ അലയടിച്ചു.
ആദ്യത്തെ ആക്രമണം തുടങ്ങി. ശത്രുക്കൾ വെടിയുണ്ടകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് കുന്നുകയറി. ജദുനാഥ് സിംഗും കൂട്ടരും കൃത്യതയാർന്ന വെടിയുണ്ടകളാൽ അവരെ നേരിട്ടു. ആദ്യ തിരമാലയെ അവർ തകർത്തെറിഞ്ഞു. ശത്രുക്കൾ പിന്തിരിഞ്ഞോടി. പക്ഷേ, ജദുനാഥ് സിംഗിന്റെ സംഘത്തിലെ നാല് സൈനികർക്ക് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റിരുന്നു.
അധികം താമസിയാതെ രണ്ടാമത്തെ ആക്രമണം വന്നു. ഇത്തവണ കൂടുതൽ വീറോടെയായിരുന്നു ശത്രുക്കളുടെ വരവ്. പരിക്കേറ്റവരെ സുരക്ഷിത സ്ഥാനത്തേക്ക് മാറ്റിയ ശേഷം, ബാക്കിയുള്ളവരെ ജദുനാഥ് സിംഗ് പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചു. വെടിയുണ്ടകൾ ചീറിപ്പായുന്നതിനിടയിലും അദ്ദേഹം ഓരോ പോസ്റ്റിലേക്കും ഓടിയെത്തി സൈനികർക്ക് ആത്മവിശ്വാസം പകർന്നു. ആ ആക്രമണത്തെയും അവർ ധീരമായി ചെറുത്തുതോൽപ്പിച്ചു.
എന്നാൽ, ആ പോരാട്ടത്തിൽ ജദുനാഥ് സിംഗിന്റെ വലതുകൈയിൽ വെടിയേറ്റു; ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും വീരമൃത്യു വരിക്കുകയോ ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റ് പോരാടാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലാവുകയോ ചെയ്തു.
മൂന്നാമത്തെ ആക്രമണം. പോസ്റ്റിൽ ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് നായിക് ജദുനാഥ് സിംഗ് മാത്രം!
വലതുകൈയിൽ നിന്നും രക്തം വാർന്നൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കടുത്ത വേദന വകവയ്ക്കാതെ, വീരമൃത്യു വരിച്ച ഒരു സഹപ്രവർത്തകന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം സ്റ്റെൻ ഗൺ കൈക്കലാക്കി. ഒറ്റക്കൈ കൊണ്ട് ആ തോക്ക് മുറുകെ പിടിച്ച് അദ്ദേഹം ബങ്കറിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ചാടി.
“ഭാരത് മാതാ കീ ജയ്!”
ആ അലർച്ചയോടെ, ഇരച്ചുവരുന്ന ശത്രുക്കൾക്ക് നേരെ അദ്ദേഹം നേരിട്ട് കുതിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ഒറ്റയാൻ പ്രത്യാക്രമണത്തിൽ ശത്രുസൈന്യം പകച്ചുപോയി. ജദുനാഥ് സിംഗിന്റെ തോക്കിൽ നിന്നും ചീറിപ്പാഞ്ഞ വെടിയുണ്ടകൾക്ക് മുന്നിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാനാവാതെ അവർ ചിതറിയോടി. തൈൻ ധാർ പോസ്റ്റ് സുരക്ഷിതമായി!
പക്ഷേ, പിന്തിരിഞ്ഞോടുന്നതിനിടയിൽ ശത്രുക്കൾ ഉതിർത്ത രണ്ട് വെടിയുണ്ടകൾ ജദുനാഥ് സിംഗിന്റെ നെഞ്ചിലും തലയിലുമായി തുളച്ചുകയറി. താൻ ജീവൻ കൊടുത്ത് സംരക്ഷിച്ച ആ മണ്ണിലേക്ക്, തോക്ക് മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ആ ധീരജവാൻ വീണു.
തൈൻ ധാർ കീഴടക്കാമെന്ന ശത്രുക്കളുടെ മോഹം അവിടെ അവസാനിച്ചു. ആ ഒരൊറ്റ പോരാളിയുടെ അസാമാന്യമായ ധൈര്യം നൗഷെറ യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. രാജ്യം ആ പരമവീരന് മരണാനന്തര ബഹുമതിയായി പരമവീര ചക്രം നൽകി ആദരിച്ചു. തൈൻ ധാറിലെ കാറ്റിൽ ഇന്നും ആ വീരഗാഥ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.
1916 നവംബർ 21-ന് ഉത്തർപ്രദേശിലെ ഷാജഹാൻപൂർ ജില്ലയിലുള്ള ഖജൂരി എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ് ജദുനാഥ് സിംഗ് ജനിച്ചത്. ഒരു കർഷകനായിരുന്ന ബീർബൽ സിംഗ് റാത്തോറിന്റെയും ജമുന കൻവറിന്റെയും എട്ട് മക്കളിൽ മൂന്നാമനായിരുന്നു അദ്ദേഹം..












