യുദ്ധമുഖത്തെ മാതൃത്വം അതാണ് യാഷിക ത്യാഗി. ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിലെ ഷോർട്ട് സർവീസ് കമ്മീഷൻഡ് ലേഡി ഓഫീസറും കാർഗിൽ യുദ്ധ സേനാനിയുമായ ക്യാപ്റ്റൻ യാഷിക ത്യാഗി താൻ ഗർഭിണിയായിരിക്കെ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്.
‘ എനിക്ക് 7 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒരു സൈനിക ട്രക്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചതാണ് അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ അവസാന ഓർമ്മ. അന്ന് ഞാൻ ഒരു കരിയർ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ വളരെ ചെറുപ്പമായിരുന്നു, പക്ഷേ സൈന്യം എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു കുടുംബം പോലെയാണ്, അങ്ങനെ, ഞാൻ ആ യൂണിഫോം ധരിക്കുന്നത് സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങി, ഒടുവിൽ സൈന്യത്തിൽ ചേരാൻ തീരുമാനിച്ചു,” 49 കാരിയായ കാർഗിൽ യുദ്ധ സേനാനി ക്യാപ്റ്റൻ യാഷിക ഹത്വാൾ ത്യാഗി പറയുന്നു.
പട്ടാളക്കാരുടെ കുടുംബത്തിൽ വളർന്നതിനാൽ, ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി യൂണിഫോം ധരിക്കുമ്പോൾ ക്യാപ്റ്റൻ യാഷികയ്ക്ക് അതൊരു സ്വപ്ന സാക്ഷാത്ക്കാരമായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ സൈന്യം സ്ത്രീകളെ ഷോർട്ട് സർവീസ് കമ്മീഷനിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം 1994-ലാണ് യാഷിക ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിൽ ചേർന്നത്.
അന്ന് സൈന്യത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ, ഞാൻ ഒരു ഐപിഎസ് ഓഫീസറാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചു. എന്നാൽ 1993 ൽ, എന്റെ കോളേജിലെ അവസാന വർഷത്തിൽ, സൈന്യം സ്ത്രീകളെ അവരുടെ ഷോർട്ട് സർവീസ് കമ്മീഷനിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി, പിന്നീട് തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ഞാൻ എന്റെ ബിരുദം പൂർത്തിയാക്കി സർവീസസ് സെലക്ഷൻ ബോർഡ് (എസ്എസ്ബി) പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ച് സൈന്യത്തിൽ ചേർന്നു,” ക്യാപ്റ്റൻ യാഷിക പറഞ്ഞു.
1994-ൽ ചെന്നൈയിലെ ഓഫീസേഴ്സ് ട്രെയിനിംഗ് അക്കാദമിയിൽ നടന്ന പാസിംഗ് ഔട്ട് പരേഡിനിടെ ക്യാപ്റ്റൻ യാഷിക ത്യാഗിയാണ് തന്റെ സംഘത്തെ നയിച്ചതും.
ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ പിതാവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട ക്യാപ്റ്റൻ യാഷികയെയും രണ്ട് സഹോദരിമാരെയും വളർത്തിയത് അമ്മയാണ്. “അച്ഛന്റെ മരണശേഷം അമ്മ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി ഞങ്ങളെ വളർത്താൻ അധ്യാപികയായി. ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലം അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരുപാട് സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂന്ന് സ്ത്രീകളും പരസ്പരം താങ്ങായി, ശക്തരായ സ്ത്രീകളായി വളർന്നു. എന്റെ അമ്മ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരായിരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്തു, ”യാഷിക പറയുന്നു.
ക്യാപ്റ്റൻ യാഷിക സൈന്യത്തിൽ ചേരുന്നതിന് മുമ്പാണ് സഞ്ജീവ് ത്യാഗിയെ കണ്ടുമുട്ടിയത്. ഇപ്പോൾ കേണൽ ആയ സഞ്ജീവ് ത്യാഗി, 1995 ലാണ് യാഷികയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്. വിവാഹത്തിന് ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, 1996-ൽ, അവൾ തന്റെ ആദ്യത്തെ മകൻ കൻഹവിന് ജന്മം നൽകി . ഈ ജോലിയിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് സൈന്യത്തിൽ, ഒരു മിനിറ്റ് പോലും വൈകുന്നത് അസാധ്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പലപ്പോഴും മകനെ വേർപെട്ട് കഴിയേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് -യാഷിക ഓർക്കുന്നു.
അവനോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കാൻ ഞാൻ അവനെ നേരത്തെ ഉണർത്താൻ തുടങ്ങി. പിന്നെ ഡ്യൂട്ടിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ അവനോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും കളിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് അങ്ങനെ എന്റെ കുട്ടിയോടൊപ്പം കഴിയാൻ കഴിഞ്ഞു .
ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, 1997-ൽ, ലേയിലെ അതിശീത കാലാവസ്ഥാ മേഖലയിൽ നിയമിക്കപ്പെട്ട ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഓഫീസറായി ക്യാപ്റ്റൻ യാഷിക മാറി . പിന്നീട് 1999-ൽ ക്യാപ്റ്റൻ യാഷികയെ കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തെരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ അവർ രണ്ടാമത്തെ മകനെ ഗർഭിണിയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഗർഭിണിയായത് ചരിത്രപരമായ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു ഒഴിവ് കഴിവായിരുന്നില്ലെന്ന് അവർ പറയുന്നു.
ഞാൻ ഗർഭിണിയാണെന്നോ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പ്രത്യേക ചികിത്സ ഉണ്ടെന്നോ ഒന്നും അവിടെ പറയേണ്ടതില്ല . ഞാൻ എന്റെ മകനെയും എന്നോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോയി, അവനെ ഞങ്ങളുടെ ബേസിൽ നിന്ന് അകലെയുള്ള ഒരു ഓഫീസിൽ പാർപ്പിച്ചു പരിചരിച്ചു. എനിക്ക് രാപ്പകലില്ലാതെ ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവന്നു, ഭാഗ്യവശാൽ, അപ്പോഴേക്കും എന്റെ ശരീരം ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് നന്നായി പൊരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു, ഗർഭാവസ്ഥയിൽ മറ്റ് സങ്കീർണതകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ ഓക്സിജന്റെ അളവ് കുറവായതിനാൽ ശരിയായി ശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സമയങ്ങളുണ്ട്, കൂടാതെ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ സമയത്ത് എന്റെ ഭർത്താവും യുദ്ധമുഖത്തായിരുന്നു . കൻവ് തന്റെ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ, എനിക്ക് ഉത്തരം ഇല്ലായിരുന്നു, ഞങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണ്, ഞങ്ങൾ വിജയിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് മാത്രം അവനോട് പറഞ്ഞു.- യാഷിക അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി
