ലോക ബാങ്കിന്റെ ഒക്ടോബർ 2026 ലെ ദാരിദ്ര്യ-സമത്വ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം 2011 നും 2023 നും ഇടയിൽ ഇന്ത്യയിൽ ഏകദേശം 496 ദശലക്ഷം ആളുകൾ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് കരകയറിയതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിശീത ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്ന ജനങ്ങളുടെ അനുപാതം 27.1 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 2.6 ശതമാനമായി കുത്തനെ കുറഞ്ഞുവെന്നും റിപ്പോർട്ടിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 2021 ലെ പർച്ചേസിങ് പവർ പാരിറ്റി പ്രകാരം പ്രതിദിനം 4.20 യുഎസ് ഡോളർ എന്ന താഴത്തെ ഇടത്തരം വരുമാന ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്ക് താഴെ ജീവിക്കുന്നവരുടെ അനുപാതവും ഈ കാലയളവിൽ 57.7 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 16.1 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞതായി റിപ്പോർട്ട് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ ദാരിദ്ര്യ നിർമ്മാർജ്ജനങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ലോക ബാങ്ക് ഈ പുരോഗതിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
ദാരിദ്ര്യ അളവുകോലുകളിൽ ഇന്ത്യ മികച്ച പുരോഗതി കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ലോക ബാങ്ക് റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. ശക്തമായ ഉപഭോഗ വളർച്ച, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ വർദ്ധിച്ച തൊഴിലവസരങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യ സബ്സിഡികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിപുലീകരിച്ച സാമൂഹിക കൈമാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ദാരിദ്ര്യത്തിലെ ഈ ഇടിവിന് പ്രധാന കാരണങ്ങളായി റിപ്പോർട്ട് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. വേഗത കുറവാണെങ്കിലും ദാരിദ്ര്യം ഇനിയും കുറയുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. 2026 ലെ 14.2 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 2028 ആകുമ്പോഴേക്കും 4.20 ഡോളർ പ്രതിദിന പരിധിയിലുള്ള ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് 12.1 ശതമാനമായി കുറയാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ലോക ബാങ്കിന്റെ പ്രവഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. എങ്കിലും, പുതിയ തൊഴിൽ വിപണിയും മാക്രോ ഇക്കണോമിക് ഡാറ്റയും ലഭ്യമാകുമ്പോൾ ഈ സൂചകങ്ങളിൽ മാറ്റം വന്നേക്കാമെന്നും മൈക്രോസിമുലേഷനുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് ഈ കണക്കുകളെന്നും റിപ്പോർട്ട് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്.
സാമ്പത്തികേതര ദാരിദ്ര്യത്തിലും കാര്യമായ കുറവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഓക്സ്ഫോർഡ് പോവർട്ടി ആൻഡ് ഹ്യൂമൻ ഡെവലപ്മെന്റ് ഇനീഷ്യേറ്റീവിന്റെ മൾട്ടിഡൈമൻഷണൽ പോവർട്ടി ഇൻഡക്സ് പ്രകാരം ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് 2005-06 ലെ 53.8 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 2019-21 കാലഘട്ടത്തിൽ 16.4 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞതായി റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ലോക ബാങ്കിന്റെ സ്വന്തം മൾട്ടിഡൈമൻഷണൽ പോവർട്ടി അളവുകോൽ 2022-23 ൽ 15.5 ശതമാനമായിരുന്നു. എങ്കിലും, പ്രാദേശികവും തൊഴിൽപരവുമായ വെല്ലുവിളികൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ ദാരിദ്ര്യ ജനസംഖ്യയുടെ 57 ശതമാനത്തോളവും ഉത്തർപ്രദേശ് മുതൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലാണ് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്, അതിനാൽ തന്നെ ഈ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഉൽപ്പാദനക്ഷമമായ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ദാരിദ്ര്യം കൂടുതൽ കുറയ്ക്കുന്നതിൽ നിർണായകമാണ്.
2017 നും 2023 നും ഇടയിൽ തൊഴിലവസരങ്ങളിൽ ഏകദേശം 134 ദശലക്ഷം ആളുകളുടെ വർദ്ധനവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്, ഇത് പ്രവർത്തനക്ഷമമായ ജനസംഖ്യയുടെ വളർച്ചയുടെ ഇരട്ടിയോളമാണ്. ഇതിൽ വലിയൊരു പങ്കും ഗ്രാമീണ മേഖലയിലെ സ്ത്രീകൾ ശമ്പളമുള്ള തൊഴിലുകളിലേക്ക് കടന്നുവന്നതിലൂടെയാണ് ഉണ്ടായത്. എന്നിരുന്നാലും, 2026 ലെയും 2027 ലെയും സാമ്പത്തിക വർഷങ്ങളുടെ ആദ്യ പാദങ്ങൾക്കിടയിൽ യുവജന തൊഴിലില്ലായ്മ നിരക്ക് 14.6 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 15.9 ശതമാനമായി ഉയർന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ഗ്രാമീണ യുവതികളിൽ ഇത് പ്രകടമാണ്. യഥാർത്ഥ വരുമാനവും വലിയ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു, കൂടാതെ തൊഴിൽ വളർച്ച താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലാണ് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഗാർഹിക ഉപഭോഗ സർവേകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് ദാരിദ്ര്യ കണക്കുകൾ എന്നും, യഥാർത്ഥ ക്ഷേമത്തിലുള്ള പുരോഗതിക്കൊപ്പം സമീപകാലത്തെ ചില നേട്ടങ്ങൾ അളവെടുപ്പിലെ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകളെയും പ്രതിഫലിപ്പിച്ചേക്കാമെന്നും റിപ്പോർട്ട് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്.










