തലവേദനയോ പനിയോ വന്ന് പുതച്ചു മൂടി കിടക്കുമ്പോൾ, അമ്മയോ കൂട്ടുകാരോ നമ്മുടെ കൈകളിലേക്ക് വച്ചുതരുന്ന ആ ഒരു ചെറിയ ഗുളികയില്ലേ? ലോകത്ത് ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ബഹുഭൂരിപക്ഷം മനുഷ്യരുടെയും ജീവൻ പലപ്പോഴായി ശാന്തമാക്കിയ ആ ഒരു മാന്ത്രിക മരുന്ന്—പാരാസിറ്റാമോൾ! ഈ കഥ ഒരു മരുന്നിന്റെ മാത്രമല്ല, ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലധികം വിസ്മൃതിയിൽ കിടന്ന ശേഷം ലോകം കീഴടക്കാൻ തിരിച്ചെത്തിയ ഒരു യഥാർത്ഥ ‘അണ്ടർഡോഗ്’ പോരാളിയുടെ ചരിത്രമാണ്.
നമുക്കറിയാം, ഇന്ന് ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിറ്റഴിക്കപ്പെടുന്ന, ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ അത്യാവശ്യ മരുന്നുകളുടെ പട്ടികയിലുള്ള ഒന്നാമനാണ് പാരാസിറ്റാമോൾ. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ജനനം അത്ര ആഡംബരമുള്ളതായിരുന്നില്ല. അമേരിക്കക്കാരനായ ഹാർമൺ നോർത്രോപ് മോഴ്സ് എന്ന രസതന്ത്രജ്ഞൻ 1878-ൽ തന്റെ ലാബിൽ വെച്ച് ‘പാരാ-അസെറ്റൈൽ-അമിനോ-ഫീനോൾ’ എന്ന നീളൻ രാസനാമമുള്ള ഈ സംയുക്തം ആദ്യമായി നിർമ്മിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ ശാസ്ത്രലോകം ഇതിനെ അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല. കാരണം അക്കാലത്ത് വേദനസംഹാരികളുടെ രാജാവായി വാണിരുന്ന ആസ്പിരിന്റെ തിളക്കത്തിൽ ഈ പാവം സംയുക്തം ലബോറട്ടറിയുടെ ഏതൊക്കെയോ ഇരുണ്ട കോണുകളിലേക്ക് ഒതുക്കപ്പെട്ടുപോയി. ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, ആർക്കും വേണ്ടാതെ പതിറ്റാണ്ടുകളാണ് ഈ മരുന്ന് വിസ്മൃതിയിൽ കഴിഞ്ഞത്.
പിന്നീട് കഥ മാറിയത് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയോടെയാണ്. ഒരു ട്വിസ്റ്റ് പോലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഒരു കാര്യം കണ്ടെത്തി; അക്കാലത്ത് ആളുകൾ പനിക്കും വേദനയ്ക്കും സ്ഥിരമായി കഴിച്ചിരുന്ന ഫെനാസെറ്റിൻ, അസറ്റാനിലൈഡ് തുടങ്ങിയ മരുന്നുകൾ മനുഷ്യശരീരത്തിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അവ രൂപാന്തരപ്പെട്ട് മറ്റൊരു ഘടകമായി മാറിയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ രോഗം മാറ്റുന്നത്. ആ ഘടകം മറ്റൊന്നുമായിരുന്നില്ല, വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരും വിലനൽകാതെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ അതേ പാരാസിറ്റാമോൾ ആയിരുന്നു! മാത്രമല്ല, പഴയ മരുന്നുകളെക്കാൾ എത്രയോ സുരക്ഷിതമായി ശരീരത്തിലെ വേദനയും പനിയും മാറ്റാൻ ഇതിന് കഴിയുമെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതോടെ, ചാരത്തിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന ഫീനിക്സ് പക്ഷിയെപ്പോലെ പാരാസിറ്റാമോൾ മെഡിക്കൽ ലോകത്തേക്ക് ശക്തമായി തിരിച്ചുവന്നു.
1950-കളുടെ മധ്യത്തോടെയാണ് ഈ മരുന്ന് കച്ചവടതലത്തിൽ ഒരു വൻ വിജയമായി മാറുന്നത്. അമേരിക്കയിൽ മക്നീൽ ലബോറട്ടറീസ് ‘ടൈലനോൾ’ എന്ന പേരിൽ ഇതിനെ വിപണിയിലെത്തിച്ചു. തൊട്ടടുത്ത വർഷം, അതായത് 1956-ൽ യുകെയിൽ ‘പാനഡോൾ’ എന്ന പേരിൽ ഇത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യക്കാർക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട ‘ക്രോസിൻ’, കുട്ടികളുടെ കാവൽക്കാരനായ ‘കാൽപോൾ’ തുടങ്ങിയ ബ്രാൻഡുകളൊക്കെ പിന്നീട് ജനിച്ചതാണ്. ഇന്ന് കെൻവ്യൂ, ഹെയ്ലിയോൺ തുടങ്ങിയ വമ്പൻ കമ്പനികളാണ് ഈ ബ്രാൻഡുകൾ സ്വന്തമാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ രസകരമായ കാര്യം എന്തെന്നാൽ, ഈ മരുന്നിന്റെ മേൽ ആർക്കും കുത്തകാവകാശമില്ല! ഇതൊരു ജനറിക് മരുന്നാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലോകത്തിലെ ഏത് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനിക്കും ഇത് നിർമ്മിച്ച് സ്വന്തം പേരിൽ വിൽക്കാൻ കഴിയും.
അമേരിക്കയിൽ ചെന്നാൽ ഇതിനെ ‘അസറ്റാമിനോഫെൻ’ എന്ന് വിളിക്കും, ഇന്ത്യയിലും യുകെയിലും എത്തുമ്പോൾ അത് ‘പാരാസിറ്റാമോൾ’ ആകും. പേര് എന്ത് തന്നെയായാലും ഇതിന്റെ കെമിക്കൽ ഘടന ഒന്ന് തന്നെയാണ്. ഇന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ ആഗോള വിപണിയാണ് ഇതിനുള്ളത്. നമ്മുടെ ഇന്ത്യയാണ് ഈ മരുന്ന് ലോകമെമ്പാടും എത്തിക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന രാജ്യം.
എന്നാൽ ഏതൊരു സൂപ്പർ ഹീറോ കഥയിലെയും പോലെ ഈ വിജയയാത്രയിലും ചില വില്ലന്മാരുണ്ട്. ആസ്പിരിനുമായുള്ള കടുത്ത മത്സരത്തെ അതിജീവിച്ചാണ് പാരാസിറ്റാമോൾ ഇന്നത്തെ നിലയിലെത്തിയത്. എങ്കിലും, മിതമായ അളവിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ അമൃതായ ഈ മരുന്ന്, അളവ് കൂടിയാൽ കരളിനെ തകർക്കുന്ന വിഷമായി മാറും എന്നൊരു വലിയ വെല്ലുവിളിയും ഇതിനുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കൃത്യമായ അളവിൽ, ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ ഉപയോഗിച്ചാൽ മാത്രമേ ഈ മരുന്ന് നമുക്കൊരു രക്ഷകനാകൂ.
ലബോറട്ടറിയിലെ ഒരു ചെറിയ പരീക്ഷണം മാത്രമായി തുടങ്ങി, പിന്നീട് ലോകം മുഴുവൻ പടർന്നുപിടിച്ച കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ വേദനകൾക്ക് ശാന്തി നൽകിയ പാരാസിറ്റാമോളിന്റെ കഥ, തോറ്റ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ജയിച്ചുകയറിയ ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും ജീവിതത്തേക്കാൾ നാടകീയവും പ്രചോദനാത്മകവുമാണ്.
