നിങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ള ഇന്ത്യൻ പാസ്പോർട്ടും വോട്ടർ ഐഡിയും ആധാറും നിങ്ങൾ ഒരു ഇന്ത്യൻ പൗരനാണെന്നതിന് അസന്നിഗ്ദ്ധമായ തെളിവല്ലെന്ന വിദേശകാര്യമന്ത്രാലയത്തിന്റെ വിശദീകരണം രാജ്യത്തുടനീളം വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിതുറക്കുകയാണ്. വിദേശകാര്യമന്ത്രാലയത്തിന്റെ ഈ നിലപാട് കേവലം ഒരു ഔദ്യോഗിക പ്രസ്താവന മാത്രമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ദേശീയ സുരക്ഷയെയും പരമാധികാരത്തെയും ബാധിക്കുന്ന നുഴഞ്ഞുകയറ്റങ്ങൾക്കെതിരെ കടുത്ത നിലപാടുകളിലേക്ക് രാജ്യം നീങ്ങുന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണ്. വോട്ടർപട്ടികയുടെ തീവ്ര പുതുക്കൽ (എസ്ഐആർ) നടക്കുന്ന ഈ നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്ന ഈ വിശദീകരണം, വോട്ടുബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിനായി അതിർത്തി കടന്നുള്ള അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന താല്പര്യങ്ങൾക്കേറ്റ കനത്ത പ്രഹരമാണ്. 1967-ലെ പാസ്പോർട്ട് നിയമം കേവലം യാത്രാരേഖകൾ നൽകുന്നത് നിയന്ത്രിക്കാൻ മാത്രമുള്ളതാണെന്നും, ഇന്ത്യൻ പൗരൻ ആരെന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നത് 1955-ലെ പൗരത്വ നിയമം മാത്രമാണെന്നുമാണ് വിദേശകാര്യമന്ത്രാലയം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.
മോദി സർക്കാരിന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ, ഇന്ത്യയിലെ പൗരത്വ മാനദണ്ഡങ്ങൾ കർശനമാക്കാനും അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാനുമുള്ള ദേശീയ പൗരത്വ രജിസ്റ്റർ (എൻആർസി) നടപ്പിലാക്കുന്നതിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങുകയാണെന്ന നിരീക്ഷണം ഇതോടെ ശക്തമായി. കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള ആധാർ കാർഡ് ഒരു ബയോമെട്രിക് തിരിച്ചറിയൽ രേഖ മാത്രമാണെന്നും പൗരത്വത്തിന്റെ തെളിവല്ലെന്നും മുൻപ് തന്നെ സുപ്രീം കോടതി വ്യക്തമാക്കിയതാണ്. ഈ 2026-ന്റെ തുടക്കത്തിലും എസ്ഐആറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസിൽ ആധാർ എന്നത് വ്യക്തിത്വവും താമസസ്ഥലവും മാത്രമാണ് സ്ഥാപിക്കുന്നതെന്നും പൗരത്വമല്ലെന്നും സുപ്രീം കോടതി ആവർത്തിച്ചു വ്യക്തമാക്കി. തൊട്ടുപിന്നാലെ 2026 മേയ് മാസത്തിൽ വന്ന സുപ്രീം കോടതി വിധിയിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന് വോട്ടർപട്ടികയിലേക്കുള്ള യോഗ്യതയല്ലാതെ പൗരത്വം നിർണ്ണയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും ഓർമ്മിപ്പിച്ചിരുന്നു.
രാജ്യസുരക്ഷയെ അട്ടിമറിച്ചുകൊണ്ട് വ്യാജരേഖകൾ ചമച്ച് ഇന്ത്യയിൽ തമ്പടിക്കുന്ന വിദേശ നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാർക്ക് ഇന്ത്യൻ നിയമവ്യവസ്ഥ നൽകുന്ന ശക്തമായ താക്കീതാണ് കഴിഞ്ഞ വർഷം ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയിൽ വന്ന ഒരു പൗരത്വക്കേസിന്റെ വിധി. 2025 ഓഗസ്റ്റ് 12ന് ജസ്റ്റിസ് അമിത് ബോർക്കർ പരിഗണിച്ച കേസിൽ, ബാബു അബ്ദുൾ റൂഫ് സർദാർ എന്ന കുറ്റാരോപിതന് ആധാർ, വോട്ടർ ഐഡി, പാൻ കാർഡ്, പാസ്പോർട്ട്, ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകൾ, യൂട്ടിലിറ്റി ബില്ലുകൾ, ഉദ്യോഗ് ആധാർ തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി രേഖകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും കോടതി ജാമ്യം നിഷേധിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ബംഗ്ലാദേശിൽ നിന്ന് അനധികൃതമായി ഇന്ത്യയിലെത്തി ഈ രേഖകളെല്ലാം വ്യാജമായി നിർമ്മിച്ചതാണെന്ന പ്രോസിക്യൂഷൻ വാദം കോടതി ശരിവെച്ചു. അയാളുടെ ഫോണിൽ നിന്ന് ബംഗ്ലാദേശിലെ ജനന സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും അതിർത്തി കടന്നുള്ള ദേശവിരുദ്ധ ആശയവിനിമയങ്ങളും കണ്ടെത്തിയതോടെ, 1946-ലെ ഫോറിനേഴ്സ് ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 9 പ്രകാരം താൻ ഇന്ത്യൻ പൗരനാണെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത കുറ്റാരോപിതനിലേക്ക് തന്നെ കോടതി നിക്ഷിപ്തമാക്കി.
ഭാരതീയ പൗരത്വം നിർണ്ണയിക്കുന്നതിലും അത് ഔദ്യോഗികമായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതിലും രാജ്യത്ത് നിലനിൽക്കുന്ന നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകൾ വളരെ കർശനവും സങ്കീർണ്ണവുമാണ്. ഒരു വ്യക്തിക്ക് വിദേശത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനും തിരികെ രാജ്യത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഒരു ഔദ്യോഗിക യാത്രാരേഖ നൽകുക എന്നത് മാത്രമാണ് 1967-ലെ പാസ്പോർട്ട് നിയമത്തിന്റെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയാകുകയോ, ക്രിമിനൽ കേസുകളിൽ പ്രതിയാകുകയോ, തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നൽകി പാസ്പോർട്ട് കൈപ്പറ്റുകയോ ചെയ്തതായി ബോധ്യപ്പെട്ടാൽ, പ്രസ്തുത പാസ്പോർട്ട് കണ്ടുകെട്ടാനും അല്ലെങ്കിൽ പൂർണ്ണമായി റദ്ദാക്കാനും കേന്ദ്ര സർക്കാരിന് ഈ നിയമത്തിലെ പത്താം വകുപ്പ് പ്രകാരം വിപുലമായ അധികാരമുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ നിയമത്തിലെവിടെയും ഒരു വ്യക്തിക്ക് പാസ്പോർട്ട് നൽകുന്നത് അയാൾക്ക് പൗരത്വം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള അസന്നിഗ്ദ്ധമായ തെളിവായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ല. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭാരതത്തിൽ ആരാണ് പൗരൻ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നത് ഭരണഘടനയുടെ 5 മുതൽ 11 വരെയുള്ള അനുച്ഛേദങ്ങൾ നൽകുന്ന പ്രത്യേക അധികാരമുപയോഗിച്ച് പാർലമെന്റ് നിർമ്മിച്ച 1955-ലെ പൗരത്വ നിയമമാണ്. ഈ നിയമപ്രകാരം 1950 ജനുവരി 26 നും 1987 ജൂലൈ ഒന്നിനും ഇടയിൽ ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ച ഏതൊരു വ്യക്തിയും ജനനം കൊണ്ട് സ്വാഭാവികമായും ഇന്ത്യൻ പൗരനാകുമ്പോൾ, അതിനുശേഷം 2004 ഡിസംബർ 3 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ജനിച്ചവർക്ക് ജനനസമയത്ത് മാതാപിതാക്കളിൽ ഒരാളെങ്കിലും നിർബന്ധമായും ഇന്ത്യൻ പൗരനായിരിക്കണം. എന്നാൽ 2004 ഡിസംബർ 3-ന് ശേഷം ജനിച്ചവരുടെ പൗരത്വ മാനദണ്ഡങ്ങൾ രാജ്യം കൂടുതൽ കർശനമാക്കിയിട്ടുണ്ട്; ഇതനുസരിച്ച് മാതാപിതാക്കൾ രണ്ടുപേരും ഇന്ത്യൻ പൗരന്മാരായിരിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ ഒരാൾ ഇന്ത്യൻ പൗരനും മറ്റേയാൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് അതിർത്തി കടന്നെത്തിയ അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരനും ആകാൻ പാടില്ല. ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്ത് ജനിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് പൗരത്വം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ അയാളുടെ ജനനസമയത്ത് പിതാവോ മാതാവോ ഇന്ത്യൻ പൗരനായിരിക്കുകയും ജനനം നടന്ന് ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ബന്ധപ്പെട്ട ഇന്ത്യൻ കോൺസുലേറ്റിൽ പേര് രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുകയും വേണം. ഒരു വ്യക്തി വ്യാജരേഖകൾ ചമച്ചോ തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നൽകിയോ ഒരു പാസ്പോർട്ട് കൈപ്പറ്റിയാൽ അയാൾ ഇന്ത്യൻ പൗരനായി മാറുന്നില്ലെന്നതാണ് നിയമം. 1946-ലെ ഫോറിനേഴ്സ് ആക്ട് സെക്ഷൻ 9 പ്രകാരം, ഒരു വ്യക്തി ഇന്ത്യൻ പൗരനാണോ അല്ലയോ എന്ന് തർക്കമുണ്ടായാൽ, താൻ പൗരനാണെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത പൂർണ്ണമായും പ്രോസിക്യൂഷനല്ല, മറിച്ച് കുറ്റാരോപിതനായ ആ വ്യക്തിക്കാണ്. ഒരാളുടെ പക്കൽ പാസ്പോർട്ട്, വോട്ടർ ഐഡി, പാൻ കാർഡ് തുടങ്ങിയ രേഖകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും, അയാൾക്ക് പൗരത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പശ്ചാത്തലമായ വംശപരമ്പരയോ ജനന തെളിവുകളോ ഹാജരാക്കാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആ രേഖകളെല്ലാം പൗരത്വത്തിന്റെ അന്തിമ തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബോമ്പെ ഹൈക്കോടതി ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ ഉന്നത കോടതികൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ 182 ദിവസത്തിലധികം താമസിക്കുന്ന ഏതൊരു വിദേശിക്കും അപേക്ഷിക്കാവുന്ന ആധാർ കാർഡ് കേവലം ഒരു ബയോമെട്രിക് തിരിച്ചറിയൽ രേഖ മാത്രമാണെന്നും, വോട്ടർ ഐഡി കാർഡ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വോട്ട് ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം മാത്രമാണ് നൽകുന്നതെന്നും കോടതികൾ ആവർത്തിക്കുന്നു. വോട്ടർപട്ടികയിൽ പേര് ചേർക്കുന്ന പ്രക്രിയയിൽ പലപ്പോഴും വിദേശ പൗരന്മാർ വ്യാജമായി കയറിക്കൂടാറുണ്ട് എന്നതിനാൽ പൗരത്വം തെളിയിക്കാൻ ഇത് അസന്നിഗ്ദ്ധമായ രേഖയല്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, നിയമപരമായി ഒരു വ്യക്തിയുടെ പൗരത്വം പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നത് 1955-ലെ പൗരത്വ നിയമത്തിലെ കർശനമായ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിധേയമായാണ്; ഇതിനായി മാതാപിതാക്കളുടെ ജനന പശ്ചാത്തലവും വംശപരമ്പരയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ജനന സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും പഴയകാല ഭൂമിയുടെ രേഖകളുമാണ് ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവുകളായി ഇന്ത്യൻ നിയമം കണക്കാക്കുന്നത്.
പൗരന്മാർക്ക് മാത്രം നൽകുന്ന പാസ്പോർട്ട് പൗരത്വത്തിന്റെ പരമമായ തെളിവല്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ബോധ്യപ്പെടുമ്പോൾ, വരും തലമുറകളുടെ സുരക്ഷയ്ക്കായി ജനന സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും വംശപരമ്പരയും കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയാണ് തെളിയുന്നത്. 2025ൽ മാത്രം ഇന്ത്യയിൽ വിതരണം ചെയ്തത് 1.39 കോടി പാസ്പോർട്ടുകളാണ്; അതായത് പ്രവൃത്തിദിനങ്ങളിൽ ഏകദേശം രണ്ട് സെക്കൻഡിൽ ഒന്ന് വീതം. ഇത്രയധികം രേഖകൾ പ്രവഹിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഓരോന്നിന്റെയും പശ്ചാത്തലം പരിശോധിച്ച് പൗരത്വം ഉറപ്പാക്കുക എളുപ്പമല്ല. ഇന്ത്യൻ പൗരത്വ നിയമപ്രകാരം 1950 ജനുവരി 26 നും 1987 ജൂലൈ ഒന്നിനും ഇടയിൽ ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ചവർ ജനനം കൊണ്ട് പൗരന്മാരാകുമ്പോൾ, അതിനുശേഷം ജനിച്ചവർക്ക് മാതാപിതാക്കളുടെ പൗരത്വ രേഖകൾ അനിവാര്യമാണ്. നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാരുടെ വോട്ട് ബാങ്കിൽ കണ്ണുവെച്ച് ഇത്തരം ദേശീയ സുരക്ഷാ നീക്കങ്ങളെ എതിർക്കുന്ന ശക്തികൾക്ക് കനത്ത തിരിച്ചടിയാണ് ഈ നിയമപരമായ വിശദീകരണങ്ങൾ. വരാനിരിക്കുന്ന സെൻസസ് നടപടികളിലൂടെ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പൗരന്മാരെ മാത്രം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ദേശീയ പൗരത്വ രജിസ്റ്ററിലേക്ക് മോദി സർക്കാർ ചുവടുവെക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ് ഇന്ത്യൻ ദേശീയതാവാദികൾ.
