ചരിത്രത്തിന്റെ വിധി ചിലപ്പോൾ ക്രൂരമായൊരു തമാശ പോലെയാണ്. ഒരുവശത്ത്, ലോകശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ഇറാനിലെ യുദ്ധക്കെടുതികളിലേക്ക് നീളുമ്പോൾ, അവിടെ സമാധാനത്തിന്റെ ദൂതന്മാരായി പാകിസ്താൻ പ്രതിനിധികൾ ചർച്ചകൾക്ക് ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നു. എന്നാൽ, മറുവശത്ത്, അതേ പാകിസ്താന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത്, താലിബാൻ തീവ്രവാദം വീണ്ടും തലപൊക്കുമ്പോൾ, ഒരു വൻശക്തി തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം പരീക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ അശുഭകരമായ സൂചനകൾ തെളിഞ്ഞുവരുന്നു.
ഇത് കേവലം ഒരു പ്രാദേശിക സംഘർഷമല്ല, മറിച്ച് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെയും, ഒരു ജനതയുടെ ഭാവിയെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഇരുണ്ട യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ഇറാനിലെ യുദ്ധം ‘വളരെ വേഗം’ അവസാനിക്കുമെന്ന് ശുഭപ്രതീക്ഷ പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അദൃശ്യമായൊരു ഭീഷണി പാകിസ്താനെ കവർന്നെടുക്കുകയാണ്. പതിറ്റാണ്ടുകളായി താലിബാനുമായും മറ്റ് തീവ്രവാദി ഗ്രൂപ്പുകളുമായും പാകിസ്താന് നിലനിർത്താൻ കഴിയാത്ത ബന്ധം, ഇന്ന് ആ രാജ്യത്തിന് വലിയൊരു ഭീഷണിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
സ്വന്തം മണ്ണ് സുരക്ഷിതമാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു രാജ്യത്തിന് എങ്ങനെയാണ് മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയുക എന്നത് ചരിത്രത്തിന്റെ ചോദ്യചിഹ്നമാണ്. അവരുടെ ആഭ്യന്തര അരക്ഷിതാവസ്ഥയും നയപരമായ പാളിച്ചകളും എപ്പോഴും വൻശക്തികൾക്ക് മുതലെടുക്കാൻ തക്കവിധം പാകിസ്താനെ ദുർബലമാക്കുന്നു. ഈ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലാണ് ചൈനയുടെ തന്ത്രപരമായ നീക്കങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. പാകിസ്താന്റെ ദുർബലമായ അതിർത്തികളിലും, ആഭ്യന്തര സംഘർഷങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ഉറപ്പിക്കാൻ ചൈന ശ്രമിക്കുന്നു. കേവലം സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങൾക്കപ്പുറം, താലിബാനുമായുള്ള പാകിസ്താന്റെ ഉരസലുകൾ ചൈന തങ്ങളുടെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ്.
പുതിയ ലോകക്രമത്തിൽ തങ്ങളുടെ അധികാരം എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് പരീക്ഷിക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ചൈന, പാകിസ്താനെ ഒരു പരീക്ഷണശാലയാക്കുകയാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇത് പ്രാദേശിക സമാധാനത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. ഒരു ഭാഗത്ത് ഇറാനുമായി സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് മുതിരുമ്പോൾ, മറുഭാഗത്ത് സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷ പോലും ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയാത്ത പാകിസ്താന്റെ ഈ നിലപാട്, ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പാകിസ്താൻ-താലിബാൻ അതിർത്തിയിലെ ചൈനയുടെ കടന്നുകയറ്റം അതീവ ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ട വിഷയമാണ്.
ഒരുവശത്ത് ചൈനീസ് ഇടപെടൽ, മറുവശത്ത് തീവ്രവാദ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ വളർച്ച – ഇത് നമ്മുടെ അതിർത്തികളിലും സുരക്ഷയിലും നേരിട്ടുള്ള ഭീഷണിയാണ്. പാകിസ്താന്റെ തെറ്റായ നയങ്ങളും, ദുർബലമായ ഭരണകൂടവും, രാജ്യത്തെ എത്രത്തോളം അപകടകരമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിച്ചുവെന്ന് ഈ സംഭവങ്ങൾ അടിവരയിടുന്നു. ചൈനയുടെ തന്ത്രപരമായ കരുനീക്കങ്ങളും പാകിസ്താന്റെ അരക്ഷിതാവസ്ഥയും ചേർന്ന്, ഈ മേഖലയെ കൂടുതൽ പ്രക്ഷുബ്ധമാക്കുന്നു.
സമാധാനത്തിന്റെ ദൂതനായി ഇറാനിലേക്ക് പോയ പാകിസ്താൻ പ്രതിനിധികൾക്ക്, തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ദുരവസ്ഥയിലേക്ക് കണ്ണോടിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ചരിത്രം അവർക്ക് ഒരു പാഠമാകുമോ? അതോ ഈ അധികാരക്കൊതിയുടെയും, നയപരമായ പരാജയങ്ങളുടെയും അനന്തരഫലങ്ങൾ കൂടുതൽ വലിയ ദുരന്തങ്ങളിലേക്ക് ഈ മേഖലയെ തള്ളിവിടുമോ? കാലം അതിന് ഉത്തരം നൽകും, പക്ഷെ ആ ഉത്തരം ഭയാനകമായേക്കാം.
