2020-21 കാലഘട്ടം, അഡ്ലെയ്ഡ് ടെസ്റ്റിന്റെ ആ കറുത്ത ദിനത്തിന് ശേഷം, ക്രിക്കറ്റ് ലോകം ഇന്ത്യയെ എഴുതിത്തള്ളിയതാണ്. “ഇനി ഇന്ത്യ തകരും”, “പരമ്പര ഓസ്ട്രേലിയ തൂത്തുവാരും” എന്നതായിരുന്നു എല്ലായിടത്തുമുള്ള സംസാരം. ടീമിന്റെ ക്യാപ്റ്റൻ കോഹ്ലി നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, പ്രധാന ബൗളർമാർ പരിക്കിന്റെ പിടിയിൽ. ടീമിനകത്ത് അത്ര വലിയൊരു അനിശ്ചിതത്വം നിലനിന്നിരുന്ന സമയം. എന്നാൽ, മെൽബണിലെ ആ ബോക്സിങ് ഡേ ടെസ്റ്റിൽ നമ്മൾ കണ്ടത് വെറുമൊരു മത്സരമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, ഒരു ഫീനിക്സ് പക്ഷിയുടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു.
കോഹ്ലി പോയതോടെ ക്യാപ്റ്റൻസി ഏറ്റെടുത്ത അജിങ്ക്യ രഹാനെ, ഒരു പോറൽ പോലുമേൽക്കാത്ത ശാന്തതയാണ് ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. സമ്മർദ്ദമില്ലാത്ത, എന്നാൽ തന്ത്രപരമായ ആ നേതൃപാടവം ടീമിലെ ഓരോ കളിക്കാരനെയും ഒന്നിച്ചുനിർത്തി. ജസ്പ്രീത് ബുംറയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബൗളർമാർ ഓസീസിനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. പ്രത്യേകിച്ച്, മുഹമ്മദ് സിറാജിന്റെ ബോളിംഗ് ആർക്കും മറക്കാനാവില്ല. തന്റെ അച്ഛന്റെ വിയോഗം പോലും മറന്ന്, വൈകാരികമായ ആ വേദനയെ പന്തിൽ തീർത്ത സിറാജിന്റെ പ്രകടനം ടീമിന് നൽകിയ ആത്മവിശ്വാസം ചെറുതല്ല.
ക്യാപ്റ്റൻ നയിക്കണം എന്ന് പറയുന്നത് വെറുതെയല്ല എന്ന് രഹാനെ അന്ന് തെളിയിച്ചു. ഓസ്ട്രേലിയൻ പേസർമാരെ നിഷ്പ്രഭമാക്കിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം നേടിയ ആ 112 റൺസ് ഒരു സാങ്കേതിക വിസ്മയമായിരുന്നു. ആ ഇന്നിംഗ്സ് വെറും റൺസ് ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് “ഞങ്ങൾ ഇനിയും തകർന്നിട്ടില്ല” എന്നുള്ള ഒരു പ്രഖ്യാപനം കൂടിയായിരുന്നു. മെൽബണിലെ 8 വിക്കറ്റ് വിജയം പരമ്പരയെ 1-1 എന്ന നിലയിലാക്കി. അത് കേവലം ഒരു ജയമായിരുന്നില്ല, ഓസ്ട്രേലിയയുടെ കോട്ടയായ ‘ഗാബ’ പിടിച്ചടക്കാനുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറയായിരുന്നു.ലോകം മുഴുവൻ തോൽവി പ്രവചിച്ചപ്പോൾ, അതിനെയെല്ലാം കാറ്റിൽ പറത്തിക്കൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ ടീം കാണിച്ചുതന്ന ആ മനക്കരുത്ത്.
അതായിരുന്നു ആ വിജയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത. പേരും പ്രശസ്തിയും മാറ്റിവെച്ച്, വെറുമൊരു ടീമായി ഇന്ത്യ കളിക്കാനിറങ്ങിയപ്പോൾ അവിടെ സംഭവിച്ചത് ചരിത്രമാണ്
