ഭാരതത്തിന്റെ സൈനിക കരുത്തിന്റെയും തന്ത്രപരമായ മേധാവിത്വത്തിന്റെയും അത്യുജ്ജ്വലമായ പ്രഖ്യാപനവുമായി ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേന (IAF) ലോകവേദിയിൽ വീണ്ടും ചരിത്രം കുറിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രശസ്തമായ വേൾഡ് ഡയറക്ടറി ഓഫ് മോഡേൺ മിലിട്ടറി എയർക്രാഫ്റ്റിന്റെ (WDMMA) 2026-ലെ ഏറ്റവും പുതിയ ആഗോള റാങ്കിംഗിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ മൂന്നാമത്തെ വ്യോമസേനയായി ഇന്ത്യ സ്ഥാനം നിലനിർത്തി. ചൈനയുടെ പീപ്പിൾസ് ലിബറേഷൻ ആർമി എയർഫോഴ്സിനെ (PLAAF) തുടർച്ചയായ അഞ്ചാം വർഷവും (2022 മുതൽ) പിന്നിലാക്കിക്കൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ധീര വ്യോമയോദ്ധാക്കൾ ഈ സുവർണ്ണ നേട്ടം കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കേവലം യുദ്ധവിമാനങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിലുപരി കൃത്യമായ ആസൂത്രണം, സാങ്കേതിക തികവ്, തന്ത്രപരമായ മികവ് എന്നിവയിൽ ഭാരതം എത്രത്തോളം മുന്നിലാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ് ഈ നേട്ടം. ആഗോളതലത്തിൽ അമേരിക്കയ്ക്കും റഷ്യയ്ക്കും തൊട്ടുപിന്നിൽ മൂന്നാമതായി ഇന്ത്യ തിളങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ, അതിർത്തിയിൽ അനാവശ്യ പ്രകോപനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശത്രുരാജ്യങ്ങൾക്കുള്ള ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പായി ഇത് മാറുന്നു.
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള 103 രാജ്യങ്ങളിലെ 129 വ്യോമസേനാ വിഭാഗങ്ങളെയും 48,000-ത്തിലധികം സൈനിക വിമാനങ്ങളെയും സൂക്ഷ്മമായി വിലയിരുത്തിയാണ് WDMMA ഈ വാർഷിക റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയത്. വിമാനങ്ങളുടെ എണ്ണം മാത്രം നോക്കുന്ന പരമ്പരാഗത രീതികൾക്ക് വിപരീതമായി, ‘ട്രൂ വാല്യൂ റേറ്റിംഗ്’ (TVR) എന്ന അത്യാധുനിക സംവിധാനത്തിലൂടെയാണ് റാങ്കിംഗ് നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. വ്യോമസേനയുടെ ആകെ കരുത്ത്, സാങ്കേതിക മികവ്, ലോജിസ്റ്റിക്സ് പിന്തുണ, ആധുനികവൽക്കരണം, യുദ്ധസന്നദ്ധത എന്നിവ ഇതിൽ അളക്കപ്പെടുന്നു. ആകാശത്തുവെച്ച് ഇന്ധനം നിറയ്ക്കാവുന്ന ടാങ്കറുകൾ, ശത്രുക്കളുടെ നീക്കങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി അറിയാനുള്ള വാണിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങൾ, ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തദ്ദേശീയ പ്രതിരോധ ഉത്പാദന ശേഷി എന്നിവയ്ക്ക് ഈ റാങ്കിംഗിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഈ മാനദണ്ഡങ്ങളിലെല്ലാം ചൈനയുടെ വെറും ‘നമ്പർ ഗെയിമുകളെ’ തകർത്തെറിഞ്ഞാണ് ഭാരതം തുടർച്ചയായി മൂന്നാം സ്ഥാനം നിലനിർത്തുന്നത്.
നിലവിൽ 1,716 വിമാനങ്ങളടങ്ങുന്ന വൻ സന്നാഹമാണ് ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയ്ക്കുള്ളത്. ഇതിൽ ഏഴ് വ്യത്യസ്ത വിഭാഗങ്ങളിലായി 542 അത്യാധുനിക യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (2025 സെപ്റ്റംബറിൽ വിരമിച്ച മിഗ്-21 വിമാനങ്ങളും ഈ കണക്കിൽ താല്ക്കാലികമായി വരുന്നുണ്ട്). ഭാരതത്തിന്റെ ആകാശ അതിർത്തികൾ കാക്കാൻ 498 ഹെലികോപ്റ്ററുകളുടെ ഒരു വലിയ വ്യൂഹവുമുണ്ട്. ഇതിൽ 222 എം.ഐ-17 ഹെലികോപ്റ്ററുകളും, ‘മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’ പദ്ധതിയുടെ അഭിമാനമായി മാറിയ തദ്ദേശീയമായി വികസിപ്പിച്ച 111 എച്ച്.എ.എൽ ധ്രുവ്, രുദ്ര പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതുകൂടാതെ, 282 ഗതാഗത വിമാനങ്ങളും 374 പരിശീലന വിമാനങ്ങളും ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയുടെ കരുത്ത് കൂട്ടുന്നു. ശത്രുരാജ്യങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി ആക്രമണം നടത്താൻ പ്രാപ്തിയുള്ള മിഡ്-എയർ റീഫ്യൂവലറുകൾ ഉൾപ്പെടെ 20 പ്രത്യേക ദൗത്യ വിമാനങ്ങളും ഇന്ത്യക്കുണ്ട്.
ലോകത്തെ ഒന്നാം നമ്പർ വ്യോമസേനയായ അമേരിക്കൻ വ്യോമസേന പോലും വിമാനങ്ങളുടെ എണ്ണത്തേക്കാൾ അവയുടെ വൈവിധ്യത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നത്. അമേരിക്കയുടെ ആകെ സന്നാഹത്തിൽ 32 ശതമാനം യുദ്ധവിമാനങ്ങളും, ബോംബറുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവ ചേരുമ്പോൾ 41 ശതമാനം കോംബാറ്റ് വിമാനങ്ങളുമാണുള്ളത്. 14 ശതമാനം ഗതാഗത വിമാനങ്ങളും, 14 ശതമാനം പ്രത്യേക ദൗത്യ വിമാനങ്ങളും 4 ശതമാനം ഹെലികോപ്റ്ററുകളും അവർക്കുണ്ട്. ചൈനയെക്കാൾ ഏറെ മുന്നിലാണെങ്കിലും ഭാരതം ഒട്ടും വിശ്രമിക്കാൻ തയ്യാറല്ല. വ്യോമസേനയുടെ നിലവിലെ സ്ക്വാഡ്രൻ കുറവുകൾ നികത്താനുള്ള വൻ ആധുനികവൽക്കരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ രാജ്യം ദ്രുതഗതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോവുകയാണ്. നിലവിൽ അനുവദിക്കപ്പെട്ട 42 സ്ക്വാഡ്രനുകൾക്ക് പകരം 29 സ്ക്വാഡ്രനുകളാണ് ഇന്ത്യക്കുള്ളത്. 2030-ഓടെ പ്രായമേറിയ ജാഗ്വാർ, മിറാഷ് 2000, മിഗ്-29 വിമാനങ്ങൾ ഘട്ടഘട്ടമായി പിൻവലിക്കുമ്പോൾ പകരം സംവിധാനം ഒരുക്കുക എന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ തന്ത്രപരമായ മുൻഗണനയാണ്.
പ്രതിരോധ രംഗത്തെ ഈ സ്വയംപര്യാപ്തതയ്ക്ക് കരുത്തുപകരാൻ 180 തദ്ദേശീയ നിർമ്മിത ‘തേജസ് മാർക്ക്-1എ’ യുദ്ധവിമാനങ്ങളാണ് ഇന്ത്യ ഓർഡർ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇവയുടെ അന്തിമ സിസ്റ്റം ഇന്റഗ്രേഷൻ ജോലികൾ പുരോഗമിക്കുകയാണ്. ഇതിനൊപ്പം വ്യോമസേനയുടെ ആക്രമണശേഷി പലമടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി 114 അധിക ‘റഫാൽ’ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ കൂടി വാങ്ങാൻ ഭാരതം ശക്തമായി ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്. നെറ്റ്വർക്ക് കേന്ദ്രീകൃതമായ ആധുനിക യുദ്ധമുറകൾക്കായി കൂടുതൽ എവാക്സ് (AWACS) സിസ്റ്റങ്ങളും, മിഡ്-എയർ റീഫ്യൂവലിംഗ് ടാങ്കറുകളും വ്യോമസേനയുടെ ഭാഗമാകും. രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തിയും തദ്ദേശീയമായ സാങ്കേതികവിദ്യയും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ അഖണ്ഡഭാരതത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തിന് നേരെ ഉയരുന്ന ഏത് ഭീഷണിയും തകർത്തെറിയാൻ ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേന സദാ സന്നദ്ധമാണെന്നതിന്റെ വിളംബരമാണ് ഈ ആഗോള റാങ്കിംഗ്.
