നീല യൂണിഫോം ധരിച്ച്, രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തികളിൽ കാവൽ നിന്നിരുന്ന ഒരു പട്ടാളക്കാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. കഠിനമായ അച്ചടക്കവും വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ സൈനിക ജീവിതവും ഗോപിനാഥിന്റെ മനസ്സിനെ കരുത്തുറ്റതാക്കി. യുദ്ധഭൂമിയിലെ നിശബ്ദമായ രാത്രികളിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി കിടക്കുമ്പോൾ, ആകാശത്തുകൂടെ മിന്നിമറയുന്ന വിമാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൽ ഒരു വലിയ ചോദ്യം അവശേഷിപ്പിച്ചു.
“എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ വിമാനങ്ങളിൽ ഒരു സാധാരണക്കാരന് യാത്ര ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തത്?”
സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം തന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. കൃഷിയും മോട്ടോർ സൈക്കിൾ ഡീലർഷിപ്പും ഒക്കെയായി ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോഴും ഉള്ളിലെ ആ പഴയ ചോദ്യം അദ്ദേഹത്തെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ വിമാനയാത്ര പണക്കാർക്കും ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും മാത്രം പ്രാപ്യമായ ഒന്നായിരുന്നു അന്ന്. ട്രെയിനിലെ തിരക്കിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന സാധാരണക്കാരനെ കണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു.
ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാരന് വെറും ഒരു രൂപയ്ക്ക് വിമാനത്തിൽ പറക്കാൻ കഴിയുമോ? ലോകം ആ ചോദ്യം കേട്ട് ചിരിച്ചു. പക്ഷേ, ഗോപിനാഥ് എന്ന പോരാളിക്ക് അത് വെറുമൊരു ഭ്രാന്തൻ ചിന്തയായിരുന്നില്ല.
സ്വപ്നത്തിന് ചിറകുകൾ നൽകാൻ ഗോപിനാഥ് ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ ഉയർന്ന ആദ്യത്തെ പ്രതിസന്ധി ‘അധികാരത്തിന്റെ ചുവപ്പുനാടകളും പണത്തിന്റെ കുറവും’ ആയിരുന്നു.
ഒരു വിമാനക്കമ്പനി തുടങ്ങുക എന്നത് അക്കാലത്ത് ഭാവനയിൽ പോലും കാണാൻ കഴിയാത്തത്ര ചിലവേറിയ ഒന്നായിരുന്നു. ഗോപിനാഥിന്റെ കയ്യിലാകട്ടെ, തന്റെ പഴയ സമ്പാദ്യവും കുറച്ച് കൃഷിഭൂമിയും മാത്രം. പക്ഷേ, അദ്ദേഹം നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി പണമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ‘അവിശ്വാസം’ ആയിരുന്നു. തടസ്സങ്ങൾ ഓരോന്നായി അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ മതിലുകൾ തീർത്തു. ലൈസൻസുകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്, രാഷ്ട്രീയ ചരടുവലികൾ, കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ കുത്തക – ഇവയൊക്കെ മറികടക്കാൻ അദ്ദേഹം നടത്തിയ പോരാട്ടം ഒരു യുദ്ധക്കളത്തിലെന്നപോലെ തീക്ഷ്ണമായിരുന്നു. ‘ഡെക്കാൻ ഏവിയേഷൻ’ എന്ന പേരിൽ ഹെലികോപ്റ്റർ സർവീസ് തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ലക്ഷ്യം അതല്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു. ഒരു അർദ്ധരാത്രിയിൽ, വിമാനത്താവളത്തിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ തന്റെ സ്വപ്നം തകരുമോ എന്ന് ഭയന്ന നിമിഷങ്ങളുണ്ട്. കയ്യിലെ സമ്പാദ്യം മുഴുവൻ തീരുന്നു, വായ്പകൾക്ക് മേൽ വായ്പകൾ കുമിഞ്ഞുകൂടുന്നു. സഹപ്രവർത്തകർ പോലും പിന്തിരിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ഒരു മുൻ സൈനികൻ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ പഠിച്ചിരുന്നില്ല.
ആദ്യത്തെ വിമാനത്തിന്റെ എൻജിൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്ന ആ നിമിഷം വരെ ഗോപിനാഥിന് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു തന്റെ വിമാനം പറന്നുയരുമെന്ന്. കാരണം, അവസാന നിമിഷം പോലും ആരോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫയലുകളിൽ കുരുക്കുകൾ ഇട്ടിരുന്നു. 2003-ൽ എയർ ഡെക്കാൻ എന്ന വിപ്ലവം പിറന്നു. ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള ആ വിമാനങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ ആകാശത്ത് പറന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അത് വെറുമൊരു ബിസിനസ് ആയിരുന്നില്ല; സാധാരണക്കാരന്റെ അവകാശമായിരുന്നു. ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്ന് ലുങ്കിയുടുത്ത ഒരു കർഷകൻ വിമാനത്തിലേക്ക് കയറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗോപിനാഥ് അനുഭവിച്ച സന്തോഷം കോടികളുടെ ലാഭത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. ഇതിനിടെ അദ്ദേഹം ഒരു ബുദ്ധിപരമായ നീക്കം നടത്തി. നിലവിലുള്ള വലിയ വിമാനത്താവളങ്ങൾക്ക് പകരം, ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ചെറിയ നഗരങ്ങളിലെ എയർസ്ട്രിപ്പുകൾ (ഉദാഹരണത്തിന് ഹുബ്ലി, ബെൽഗാം) കേന്ദ്രീകരിച്ച് സർവീസ് തുടങ്ങാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ഇത് എതിരാളികൾ പോലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒന്നായിരുന്നു.
എയർ ഡെക്കാൻ വളർന്നപ്പോൾ ശത്രുക്കളും വളർന്നു. വിമാനത്താവളങ്ങളിൽ പാർക്കിംഗ് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു, വലിയ കുത്തക കമ്പനികൾ ഗോപിനാഥിന്റെ ‘കുറഞ്ഞ നിരക്ക്’ എന്ന തന്ത്രം തങ്ങളുടെ കച്ചവടത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന് ഭയന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് റൺവേകൾ നിഷേധിച്ചു. ഇന്ധന വില കുതിച്ചുയർന്നു. ഒരു വശത്ത് സാങ്കേതിക തകരാറുകൾ വരുത്തിത്തീർക്കാൻ ഗൂഢാലോചനകൾ നടന്നോ എന്ന സംശയം പോലും ബാക്കിയാക്കി ചില ദുരന്തങ്ങൾ കപ്പിത്താനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. എങ്കിലും, വീഴാൻ പോകുമ്പോഴെല്ലാം അദ്ദേഹം തന്റെ യാത്രക്കാരുടെ മുഖത്തെ ചിരി ഓർത്തു.
വിമാനം വിജയകരമായി സർവീസ് തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ആകാശത്ത് മറ്റൊരു യുദ്ധം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ഗോപിനാഥ് നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ ചതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമാനങ്ങൾ ലാന്റ് ചെയ്യാതിരിക്കാൻ ചില വിമാനത്താവളങ്ങളിൽ കൃത്രിമമായ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു എന്നതാണ്. റൺവേയിലെ തിരക്ക് പറഞ്ഞ് വിമാനങ്ങൾ മണിക്കൂറുകളോളം വായുവിൽ വട്ടം ചുറ്റിച്ചു. ഇത് ഇന്ധന നഷ്ടമുണ്ടാക്കാനും യാത്രക്കാരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനും വേണ്ടിയുള്ള ഗൂഢാലോചനയായിരുന്നു. പണം തീർന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥ എത്തിയപ്പോൾ, വിമാനത്തിലെ പരസ്യങ്ങൾ വിറ്റും (വിമാനത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ പോലും പരസ്യം നൽകി), എയർഹോസ്റ്റസുമാരുടെ യൂണിഫോമിൽ ലാളിത്യം കൊണ്ടുവന്നും അദ്ദേഹം ചിലവ് ചുരുക്കി. ഒരു രൂപയ്ക്ക് ടിക്കറ്റ് നൽകുന്ന ലോ-കോസ്റ്റ് മാതൃക ലോകത്തിന് മുൻപിൽ അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു കൊടുത്തു.
വിധിക്ക് മറ്റൊരു പദ്ധതിയുമുണ്ടായിരുന്നു. എയർ ഡെക്കാൻ ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ വിമാനക്കമ്പനിയായി വളർന്നുവെങ്കിലും, കടബാധ്യതകൾ അദ്ദേഹത്തെ വിടാതെ പിന്തുടർന്നു. എതിരാളികളുടെ വിലകുറച്ചുള്ള പോരാട്ടം (Price War) നേരിടാൻ കയ്യിൽ പണമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ, തന്റെ ജീവശ്വാസമായിരുന്ന ആ കമ്പനിയെ വിജയ് മല്യയുടെ കിംഗ്ഫിഷറിന് കൈമാറാൻ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിതനായി.
പക്ഷേ, അവിടെയും ഗോപിനാഥ് വിജയിച്ചു. അദ്ദേഹം കമ്പനി വിറ്റെങ്കിലും, ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാരനെ വിമാനത്തിൽ കയറ്റുക എന്ന വിപ്ലവം അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നു. ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ഇൻഡിഗോയും സ്പൈസ് ജെറ്റും എല്ലാം ഗോപിനാഥ് വെട്ടിത്തെളിച്ച ആ പാതയിലൂടെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്.
ഇന്ന് സുറരെപോട്ട്’സർഫിറ’ പോലുള്ള സിനിമകളിലൂടെ ലോകം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥ കാണുമ്പോൾ, ഗോപിനാഥ് തന്റെ കർണാടകയിലെ തോട്ടത്തിൽ ഇരുന്ന് ശാന്തനായി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടാകും. തന്റെ ചോരയും നീരും നൽകി നിർമ്മിച്ച ആ ചിറകുകൾ ഇന്നും ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു എന്ന ബോധ്യം അദ്ദേഹത്തിന് നൽകുന്ന സംതൃപ്തി ചെറുതല്ല.
തോൽവികളിൽ നിന്ന് തളരാതെ, ആകാശത്തോളം വലിയ സ്വപ്നങ്ങളെ പിന്തുടരുന്ന ഏതൊരാൾക്കും ജി.ആർ. ഗോപിനാഥ് ഒരു വഴികാട്ടിയാണ്. ആകാശം എല്ലാവരുടേതുമാണ് എന്ന് തെളിയിച്ച ആ മനുഷ്യൻ, ഇന്നും തന്റെ പുതിയ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് പറന്നുയരുകയാണ്.
Discussion about this post