പരാജയപ്പെട്ട ഒരു ഐഡിയ നിങ്ങളെ ശതകോടീശ്വരനാക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ? ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും സാധനങ്ങൾ പൊതിയാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ‘ബബിൾ റാപ്പ്’ (Bubble Wrap) യഥാർത്ഥത്തിൽ നിർമ്മിച്ചത് വീടിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ഒട്ടിക്കാനുള്ള ഒരു ആഡംബര വാൾപേപ്പർ ആയിട്ടായിരുന്നു! കേൾക്കുമ്പോൾ ചിരി തോന്നുമെങ്കിലും, ആരും വാങ്ങാതെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ആ പാഴ്വസ്തു എങ്ങനെയാണ് ഇന്ന് ആമസോൺ മുതൽ ആപ്പിൾ വരെയുള്ള വമ്പൻ കമ്പനികളുടെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഭാഗമായി മാറിയത്? ബിസിനസ്സ് ലോകത്തെ ഏറ്റവും രസകരമായ ഒരു ‘അബദ്ധ’ത്തിന്റെ കഥയാണിത്!”
1957-ൽ ന്യൂജേഴ്സിയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗാരേജിൽ വച്ചാണ് ആൽഫ്രഡ് ഫീൽഡിംഗ്, മാർക്ക് ചവാനസ് എന്നീ എൻജിനീയർമാർ തങ്ങളുടെ പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. രണ്ട് ഷവർ കർട്ടനുകൾക്കിടയിൽ വായു കുമിളകൾ ട്രാപ്പ് ചെയ്ത് അവയെ സീൽ ചെയ്തപ്പോൾ അവർ വിചാരിച്ചത് ഇതൊരു വിപ്ലവകരമായ ഇന്റീരിയർ ഡിസൈൻ ആകുമെന്നാണ്. അക്കാലത്ത് പോപ്പ് കൾച്ചറും വിചിത്രമായ ഡിസൈനുകളും ട്രെൻഡിംഗ് ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ ‘പ്ലാസ്റ്റിക് കുമിള വാൾപേപ്പർ’ ആളുകൾ ഭിത്തിയിൽ ഒട്ടിക്കുമെന്ന് അവർ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ വിപണിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അതൊരു ദയനീയ പരാജയമായി. ആർക്കും പ്ലാസ്റ്റിക് കുമിളകൾ നിറഞ്ഞ ഭിത്തിയിൽ താമസിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. ഈ തിരിച്ചടിയിൽ തളരാതെ അവർ ഇതിനെ ഒരു ഇൻസുലേഷൻ മെറ്റീരിയലായി വിപണനം ചെയ്യാൻ നോക്കി. ഹരിതഗൃഹങ്ങളിൽ (Greenhouse) ചൂട് നിലനിർത്താൻ പ്ലാസ്റ്റിക് വായു കുമിളകൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെയും വിധി അവർക്ക് എതിരായിരുന്നു; കച്ചവടം പച്ചപിടിച്ചില്ല.
തുടർച്ചയായ രണ്ട് വലിയ പരാജയങ്ങൾ നേരിട്ടിട്ടും തങ്ങളുടെ കണ്ടുപിടുത്തത്തിന്റെ മൂല്യം കണ്ടെത്താൻ അവർ മൂന്ന് വർഷത്തോളം കാത്തിരുന്നു. 1960-ലാണ് ആ ചരിത്രപരമായ നിമിഷം സംഭവിക്കുന്നത്. അക്കാലത്ത് ഐബിഎം (IBM) തങ്ങളുടെ പുതിയ 1401 കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ വിപണിയിൽ എത്തിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ലാപ്ടോപ്പുകൾ പോലെയല്ല, അന്നത്തെ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ ഒരു റൂമിന്റെ വലിപ്പമുള്ളതും എന്നാൽ ഭയങ്കര ഡെലിക്കേറ്റുമായ മെഷീനുകളായിരുന്നു. അവ ഷിപ്പിംഗ് ചെയ്യുമ്പോൾ തകരാർ സംഭവിക്കുന്നത് ഐബിഎമ്മിന് വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടമുണ്ടാക്കി. ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും മാർഗ്ഗമുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിച്ച ഫീൽഡിംഗും ചവാനസും തങ്ങളുടെ ‘വാൾപേപ്പർ’ ഷിപ്പിംഗ് മെറ്റീരിയലായി അവതരിപ്പിച്ചു. ഓരോ കുമിളയും ഓരോ ചെറിയ എയർ കുഷ്യനായി പ്രവർത്തിച്ച് ആഘാതങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുമെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഐബിഎം ഞെട്ടിപ്പോയി. അതോടെ ബബിൾ റാപ്പിന്റെ സുവർണ്ണകാലം ആരംഭിച്ചു.
ഇന്ന് Sealed Air Corporation എന്ന ഇവരുടെ കമ്പനി ഒരു ആഗോള ഭീമനാണ്. വെറുമൊരു ഷിപ്പിംഗ് മെറ്റീരിയൽ എന്നതിലുപരി ബബിൾ റാപ്പ് ഒരു വികാരം കൂടിയായി മാറി. പ്ലാസ്റ്റിക് മലിനീകരണം ഒരു വലിയ വെല്ലുവിളിയായി വന്നപ്പോൾ, കമ്പനി ഇന്ന് പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദമായ ബബിൾ റാപ്പുകൾ നിർമ്മിക്കാൻ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. പുനരുപയോഗം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതും (Recyclable) ഭൂമിയിൽ അലിഞ്ഞുചേരുന്നതുമായ ബയോഡീഗ്രേഡബിൾ ബബിൾ റാപ്പുകളാണ് നിലവിൽ വിപണിയിൽ വരുന്നത്. ഇന്ന് പ്രതിവർഷം ശതകോടിക്കണക്കിന് ഡോളറാണ് ഈ ഒരു പ്രൊഡക്റ്റിൽ നിന്ന് കമ്പനി സമ്പാദിക്കുന്നത്. ആമസോൺ പോലുള്ള ഇ-കൊമേഴ്സ് സൈറ്റുകളുടെ വളർച്ച ബബിൾ റാപ്പിന്റെ ഡിമാൻഡ് പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
ബിസിനസ്സിന് പുറമെ, ഈ കുമിളകൾ പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന സംതൃപ്തിയെക്കുറിച്ച് പല പഠനങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ സ്ട്രെസ്സ് കുറയ്ക്കാൻ ഇതിന് കഴിയുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഒരു വാൾപേപ്പറായി ജനിച്ച്, ഇൻസുലേഷൻ മെറ്റീരിയലായി തോറ്റ്, ഒടുവിൽ ഷിപ്പിംഗ് ലോകത്തെ രാജാവായി മാറിയ ബബിൾ റാപ്പിന്റെ ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ലളിതമായ ഒരു പാഠമാണ്—നിങ്ങളുടെ ഐഡിയ ആദ്യം പരാജയപ്പെട്ടാൽ അത് ആ ഐഡിയയുടെ കുഴപ്പമല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങൾ അത് ശരിയായ മാർക്കറ്റിലല്ല എത്തിച്ചത് എന്നാണ് അർത്ഥം
