കണ്ണൂർ ജില്ലയുടെ ഹൃദയഭാഗത്തുനിന്നും സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ പരിമളം പേറുന്ന തളിപ്പറമ്പ് പട്ടണത്തിലേക്ക് നടന്നെത്തുമ്പോൾ, ഭക്തിയുടെയും ചരിത്രത്തിന്റെയും കുളിർമ്മയേകുന്ന ഒരു പുണ്യസങ്കേതമുണ്ട് – തൃച്ചംബരം ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രം. മണ്ണും വിണ്ണും ഭഗവത് ചിന്തയിൽ ലയിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ, കംസവധത്തിന് ശേഷം രൗദ്രഭാവം പൂണ്ട കൃഷ്ണപരമാത്മാവാണ് മുഖ്യ ആരാധനാമൂർത്തിയായി കുടികൊള്ളുന്നത്.
നാല് മുതൽ അഞ്ച് അടി വരെ ഉയരമുള്ള, രണ്ടേ രണ്ട് കൈകളോടു കൂടിയ ആ ദിവ്യവിഗ്രഹം കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകി നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഏതൊരു ഭക്തന്റെയും മനസ്സ് അറിയാതെ തൊഴുതുപോകും. ഗുരുവായൂരപ്പനേക്കാൾ അല്പം കൂടി ഉയരക്കൂടുതലുള്ള ഈ വിഗ്രഹം ഭഗവാന്റെ സർവ്വശക്തിയോടെയുള്ള അവതാരത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
തൃച്ചംബരത്തെ ഓരോ പുലരിയും തുടങ്ങുന്നത് സവിശേഷമായ ഒരു ആചാരത്തോടെയാണ്. മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിർമ്മാല്യദർശനം പുണ്യമായി കരുതുമ്പോൾ, ഇവിടെ അത് ശുഭകരമല്ലെന്നത് ഭക്തരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു നിഗൂഢതയാണ്. കംസവധം കഴിഞ്ഞ് കോപത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഭഗവാന്റെ വിശപ്പടക്കാൻ, നട തുറക്കുന്നതിനും മുമ്പേ തിടപ്പള്ളി തുറന്ന് നിവേദ്യം തയ്യാറാക്കുന്നു. മേൽശാന്തി തന്റെ കയ്യിൽ ഭഗവാനുള്ള അമൃതേത്തുമായി നട തുറക്കുമ്പോൾ, അഭിഷേകം കഴിഞ്ഞാലുടൻ തന്നെ ആ ചൈതന്യത്തിന് നിവേദ്യം അർപ്പിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ ഇത്തരത്തിൽ നിർമ്മാല്യദർശനം അനുവദിക്കാത്ത ഏക ക്ഷേത്രമെന്ന ഖ്യാതിയും തൃച്ചംബരത്തിന് സ്വന്തമാണ്.
ക്ഷേത്രമതിലുകളിൽ കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന ശില്പവിദ്യകൾ ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ചുവർച്ചിത്രശേഖരങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ്. ഓരോ ശില്പവും ഓരോ കഥ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നും. നാലമ്പലത്തിനുള്ളിലെ കന്നിമൂലയിൽ സർവ്വവിഘ്‌നവിനാശകനായ ഗണപതിയും, ഭഗവാന്റെ വിശ്വസ്ത പരിചാരകനായ വിഷ്വക്‌സേനനും ഭക്തർക്ക് തുണയായി നിൽക്കുന്നു. വടക്കുപടിഞ്ഞാറേ മൂലയിൽ ശിവപ്പെരുമാളും, ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് നാലുപുറവും പുണ്യതീർത്ഥത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദുർഗ്ഗാദേവിയും, തെക്കുപടിഞ്ഞാറായി അയ്യപ്പസ്വാമിയും കുടികൊള്ളുന്ന ഈ സങ്കേതം ത്രിമൂർത്തി ചൈതന്യത്താൽ അനുഗൃഹീതമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള മൂന്ന് പുണ്യകുളങ്ങളും ശങ്കരനാരായണ സങ്കല്പത്തിലുള്ള ആരാധനയും ഈ പുണ്യഭൂമിയെ ഭക്തിയുടെ പരമകോടിയിൽ എത്തിക്കുന്നു.
