അതൊരു നാലാം ദിവസത്തെ തകർന്നടിയുന്ന പിച്ചായിരുന്നു. ഇന്ത്യയ്ക്ക് ജയിക്കാൻ വേണ്ടത് 271 റൺസ്. മറുവശത്ത് പന്തെറിയുന്നത് വസീം അക്രം, വഖാർ യൂനിസ്, സഖ്ലൈൻ മുഷ്താഖ് എന്നീ പാകിസ്ഥാന്റെ എക്കാലത്തെയും മാരക ബൗളിംഗ് സഖ്യം. സ്കോർ ബോർഡിൽ വെറും 6 റൺസ് എത്തുമ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യയുടെ 2 വിക്കറ്റുകൾ വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സ്റ്റേഡിയം നിശബ്ദമായി, ഇന്ത്യൻ ആരാധകർ തോൽവി ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, അപ്പോഴാണ് ആ മനുഷ്യൻ ക്രീസിലേക്ക് നടന്നിറങ്ങിയത്—സച്ചിൻ രമേശ് ടെണ്ടുൽക്കർ.
മത്സരം മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും സച്ചിന്റെ ശരീരം കടുത്ത വേദനയാൽ പുളയുകയായിരുന്നു. വിട്ടുമാറാത്ത കഠിനമായ നടുവേദനയും (പേറി, കheavy പെയിൻ കില്ലറുകൾ വിഴുങ്ങിയാണ് അദ്ദേഹം ക്രീസിൽ നിലയുറപ്പിച്ചത്. ഓരോ ഓവറുകളുടെ ഇടവേളകളിലും ഐസ് പാക്കുകൾ വെച്ചാണ് ആ ശരീരം അദ്ദേഹം താങ്ങിനിർത്തിയത്.
ഏഴ് മണിക്കൂറിലധികം നീണ്ട ആ അസാധ്യ പോരാട്ടത്തിൽ സച്ചിൻ പാകിസ്ഥാന്റെ സിംഹങ്ങളെ നേരിട്ടു. വസീം അക്രമിന്റെ സ്ഫോടനാത്മകമായ റിവേഴ്സ് സ്വിങ്ങുകളെയും, സഖ്ലൈൻ മുഷ്താഖിന്റെ വിനാശകാരിയായ ‘ദൂസര’കളെയും തന്റെ അസാമാന്യമായ മനക്കരുത്ത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം തല്ലിത്തകർത്തു. ഒടുവിൽ 6 റൺസിന് 2 വിക്കറ്റ് എന്ന തകർച്ചയിൽ നിന്നും ഇന്ത്യയെ ഒറ്റയ്ക്ക് 254 റൺസ് വരെ അദ്ദേഹം എത്തിച്ചു.
ഇന്ത്യയെ വിജയതീരത്തിന് തൊട്ടടുത്ത് എത്തിച്ചപ്പോഴേക്കും സച്ചിന്റെ ശരീരം പൂർണ്ണമായി തളർന്നിരുന്നു, അസഹനീയമായ വേദനയാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണ് കാണാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി. ജയിക്കാൻ വെറും 17 റൺസ് മാത്രം ബാക്കിയുള്ളപ്പോൾ ആ ഇതിഹാസം പുറത്തായി! സച്ചിൻ മടങ്ങിയതോടെ ഇന്ത്യയുടെ വാലറ്റം കാറ്റിൽ പറന്നു. വെറും 12 റൺസിന് ഇന്ത്യ ആ മത്സരം ദാരുണമായി തോറ്റു.
ശാരീരികമായും മാനസികമായും പൂർണ്ണമായി തകർന്ന സച്ചിൻ ഡ്രെസ്സിങ് റൂമിലിരുന്ന് കുട്ടികളെപ്പോലെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ആ മത്സരത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച കളിക്കാരനുള്ള ‘മാൻ ഓഫ് ദി മാച്ച്’ അവാർഡ് വാങ്ങാൻ പോലും നടന്നു വരാൻ കഴിയാത്തത്ര വേദനയോടെ അദ്ദേഹം ഡ്രെസ്സിങ് റൂമിന്റെ ഇരുളിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോയി. സച്ചിന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ടെസ്റ്റ് സെഞ്ച്വറിയായിട്ടും ഇന്നും ഒരു വലിയ നൊമ്പരമായി ഈ മത്സരം അവശേഷിക്കുന്നു.
