കമ്പിളിപ്പുതപ്പ് പുതച്ചാലും മാറാത്ത ആ തണുപ്പ്; പെട്ടെന്ന് നമ്മുടെ കൈകാലുകളിലെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? ഇതാണ് ആ രഹസ്യം!
നല്ല തണുപ്പുള്ള ഒരു പുലർകാലത്ത് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴോ, തിയേറ്ററിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പ് അടിയേറ്റു വാങ്ങുമ്പോഴോ ഒക്കെ നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ പെട്ടെന്ന് സംഭവിക്കുന്ന ഒരു മാറ്റമുണ്ട്. കൈകളിലെയും കാലുകളിലെയും രോമങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുകയും ചർമ്മത്തിൽ ചെറിയ കുരുക്കൾ പോലെ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യും. മലയാളികൾ ഇതിനെ ‘രോമാഞ്ചം’ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിനെ ‘ഗൂസ്ബംപ്സ്’ (Goosebumps) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തണുപ്പ് അടിക്കുമ്പോൾ മാത്രമല്ല, ഭയം തോന്നുമ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു പാട്ട് കേൾക്കുമ്പോഴും അല്ലെങ്കിൽ സിനിമയിലെ ആവേശം നിറഞ്ഞ ഒരു രംഗം കാണുമ്പോൾ പോലും നമ്മുടെ ശരീരം പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കാറുണ്ട്. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ശരീരത്തിലാകെ പടരുന്ന ഈ പ്രതിഭാസത്തിന് പിന്നിൽ നമ്മുടെ പൂർവ്വികരിൽ നിന്ന് കൈമാറിക്കിട്ടിയ വലിയൊരു അതിജീവനത്തിന്റെ ശാസ്ത്രമുണ്ടെന്ന് എത്രപേർക്കറിയാം?
നമ്മുടെ ചർമ്മത്തിനടിയിലുള്ള അതീവ സൂക്ഷ്മമായ പേശികളാണ് ഈ മാജിക്കിന് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ചർമ്മത്തിലെ ഓരോ രോമകൂപങ്ങളോടും (hair follicles) ചേർന്ന് ‘അറെക്ടർ പിലി’ (Arrector pili) എന്ന് പേരുള്ള ചെറിയ പേശികളുണ്ട്. ശരീരത്തിന് കഠിനമായ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ, മസ്തിഷ്കം ഈ പേശികൾക്ക് ചുരുങ്ങാനുള്ള സന്ദേശം നൽകും. ഈ പേശികൾ പെട്ടെന്ന് വലിഞ്ഞു മുറുകുമ്പോൾ അതുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന രോമങ്ങൾ നേരെ കുത്തനെ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങും. ഇതേ സമയത്തുതന്നെ രോമത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ചർമ്മം നേരിയ രീതിയിൽ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു വരികയും ചെയ്യും. ഇതാണ് ചർമ്മത്തിൽ ചെറിയ കുരുക്കൾ പോലെ ദൃശ്യമാകുന്നത്. പപ്പു തൂവലുകൾ പറിച്ചെടുത്ത താറാവിന്റെ (Goose) ചർമ്മത്തോട് സാദൃശ്യമുള്ളതിനാലാണ് ശാസ്ത്രലോകം ഇതിനെ ഗൂസ്ബംപ്സ് എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. മെഡിക്കൽ ഭാഷയിൽ ഇതിനെ ‘പിലോഇറെക്ഷൻ’ (Piloerection) എന്നാണ് പറയുന്നത്.
പരിണാമ സിദ്ധാന്ത പ്രകാരം മനുഷ്യന്റെ പൂർവ്വികരിൽ നിന്ന് നമുക്ക് ലഭിച്ച ഒരു പ്രതിരോധ സംവിധാനമാണിത്. ശരീരത്തിൽ ധാരാളം രോമങ്ങളുണ്ടായിരുന്ന ആദിമ മനുഷ്യർക്ക് കഠിനമായ തണുപ്പേൽക്കുമ്പോൾ ഈ രോമങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്ന രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ വായു കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയും, അത് ശരീരത്തിന് പുറത്തുനിന്നുള്ള തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന ഒരു ഇൻസുലേഷൻ പാളിയായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. അതായത് ഒരു സ്വാഭാവിക കമ്പിളിപ്പുതപ്പ് പോലെ ഇത് ശരീരത്തിലെ ചൂട് പുറത്തുപോകാതെ സംരക്ഷിച്ചിരുന്നു. കാലക്രമേണ മനുഷ്യശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ അളവ് കുറഞ്ഞെങ്കിലും ഈ ശാരീരിക പ്രതികരണം ഇന്നും നമ്മുടെ ജീനുകളിൽ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുകയാണ്.
ശാരീരികമായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, തീവ്രമായ വികാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ശരീരം ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കാറുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് ഒരു അപകടത്തിൽ പെടുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ ഭയം തോന്നുമ്പോഴോ നമ്മുടെ ശരീരം ‘അഡ്രിനാലിൻ’ (Adrenalin) എന്ന ഹോർമോൺ വൻതോതിൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കും. ഈ ഹോർമോൺ രക്തത്തിൽ കലരുന്നതോടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുകയും അറെക്ടർ പിലി പേശികൾ ചുരുങ്ങി രോമാഞ്ചം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. മൃഗങ്ങളിൽ ഇത് ഭയത്തിന്റെ സമയത്ത് ഒരു ആയുധമായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. പൂച്ചയോ നായയോ മറ്റ് മൃഗങ്ങളെ കണ്ട് ഭയക്കുമ്പോഴോ ദേഷ്യപ്പെടുമ്പോഴോ അവയുടെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ മുഴുവൻ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ശത്രുക്കൾക്ക് മുന്നിൽ തങ്ങൾ കൂടുതൽ വലിപ്പമുള്ളവരാണെന്ന് കാണിക്കാനുള്ള ഒരു തന്ത്രമാണിത്. സംഗീതം കേൾക്കുമ്പോഴും വൈകാരികമായ നിമിഷങ്ങളിലുമുണ്ടാകുന്ന രോമാഞ്ചം നമ്മുടെ തലച്ചോറിലെ ‘ഡോപമിൻ’ (Dopamine) എന്ന സന്തോഷ ഹോർമോണിന്റെ സാന്നിധ്യം മൂലമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ നിസ്സാരമെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും ശരീര താപനില നിലനിർത്താനും വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാനും പ്രകൃതി മനുഷ്യന് നൽകിയ അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രതിഭാസമാണിത്.
