ഇന്ത്യൻ ക്രിക്കറ്റിലേക്ക് എത്തുന്നതിന് വളരെ മുൻപ് തന്നെ ആഭ്യന്തര ക്രിക്കറ്റിലെ മികച്ച പ്രകടനങ്ങളിലൂടെ തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിച്ച അമായ് ഖുറാനിയയുടെ ജീവിതയാത്ര ആഭ്യന്തര ക്രിക്കറ്റിലെ തിളക്കവും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലെ വെല്ലുവിളികളും വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ്. രഞ്ജി ട്രോഫിയിൽ വിദർഭയ്ക്കെതിരെ ഒരേ മത്സരത്തിൽ 99 റൺസും 99 പുറത്താകാതെയും നേടിയ അപൂർവ്വ നേട്ടവും, കോർബയിൽ വെച്ച് കരിയറിലെ ഉയർന്ന സ്കോറായ 358 റൺസും സ്വന്തമാക്കിയ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും യാദൃശ്ചികമായി കടന്നുവന്ന ഒരു താരമായിരുന്നില്ല. ആഭ്യന്തര മത്സരങ്ങളിൽ പതിറ്റാണ്ടുകളോളം വിയർപ്പൊഴുക്കിയ ശേഷമാണ് അദ്ദേഹം ദേശീയ ടീമിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിയത്. 1991-92 സീസണിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ സെഞ്ച്വറിക്കുള്ള ബി.സി.സി.ഐയുടെ എൽ.പി. ജയ് ട്രോഫിയും അദ്ദേഹം സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ആഭ്യന്തര ക്രിക്കറ്റിലെ ഈ സ്ഥിരതയാർന്ന പ്രകടനങ്ങൾ തന്നെയാണ് 1998-ൽ ഓസ്ട്രേലിയക്കെതിരെ ഇന്ത്യ എ ടീമിനുവേണ്ടി പുറത്താകാതെ നേടിയ 117 റൺസിലൂടെയും അദ്ദേഹത്തെ ദേശീയ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാക്കിയത്. തുടർന്ന് ക്വാലാലമ്പൂരിൽ നടന്ന കോമൺവെൽത്ത് ഗെയിംസിൽ കാനഡയ്ക്കെതിരെ 83 റൺസ് നേടിയെങ്കിലും, കടുത്ത മലേഷ്യൻ ചൂടിൽ നിർജ്ജലീകരണം മൂലം അദ്ദേഹം തളർന്നുവീണത് കരിയറിലെ ഒരു നാടകീയ മുഹൂർത്തമായി മാറി. 1998-99 സീസണിലെ രഞ്ജി ട്രോഫിയിൽ 59.30 ശരാശരിയിൽ 593 റൺസ് വാരിക്കൂട്ടുകയും, ഈഡൻ ഗാർഡൻസിൽ നടന്ന വിൽസ് ട്രോഫി ഫൈനലിൽ ബംഗാളിനെതിരെ 57 റൺസ് നേടി മധ്യപ്രദേശിനെ വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ സെലക്ടർമാർ അദ്ദേഹത്തെ പരിഗണിച്ചു. ഒരു ഏകദിനം പോലും കളിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ 1999-ലെ ലോകകപ്പിനുള്ള 19 അംഗ സാധ്യതാ ലിസ്റ്റിൽ ഇടംനേടാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു എന്നത് ആഭ്യന്തര ക്രിക്കറ്റിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുത്തിന്റെ തെളിവായിരുന്നു.
1999 മാർച്ച് 30-ന് ശ്രീലങ്കയ്ക്കെതിരെ പൂനെയിൽ നടന്ന തന്റെ കരിയറിലെ ആദ്യ ഏകദിനത്തിൽ 45 പന്തിൽ നിന്ന് നാല് ഫോറും രണ്ട് സിക്സും സഹിതം 57 റൺസ് നേടി അദ്ദേഹം തന്റെ അരങ്ങേറ്റം ഗംഭീരമാക്കി. എന്നാൽ ലോകകപ്പിന് തൊട്ടുമുമ്പ് കളിച്ച മത്സരങ്ങളിൽ 6, 3, 5 എന്നിങ്ങനെ ചെറിയ സ്കോറുകൾ മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന് നേടാനായത്. ലോകകപ്പിനുള്ള അന്തിമ 15 അംഗ ടീമിൽ ഇടംപിടിച്ചെങ്കിലും ടൂർണമെന്റിൽ ഒരു മത്സരത്തിൽ പോലും പ്ലേയിംഗ് ഇലവനിൽ അവസരം ലഭിക്കാതെ ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു. തുടർന്ന് ശ്രീലങ്കയിൽ നടന്ന ഐവ കപ്പിലും സിംഗപ്പൂരിൽ നടന്ന കൊക്കൊ-കോള ചലഞ്ചറിലുമായി അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചെങ്കിലും 66 റൺസ് മാത്രമാണ് നേടാനായത്. അന്താരാഷ്ട്ര ബൗളർമാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദലശൈലിയിലെ പോരായ്മകൾ കൃത്യമായി മുതലെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ഓഫ് സ്റ്റമ്പിന് പുറത്തുള്ള പന്തുകളിലും ക്രീസിലെ നീക്കങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടു. ആഭ്യന്തര ക്രിക്കറ്റിൽ ആക്രമിച്ച് കളിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ എതിരാളികൾക്ക് അനുഗ്രഹമായി മാറുകയായിരുന്നു.
എങ്കിലും തളർന്നുപോകാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല. ആഭ്യന്തര ക്രിക്കറ്റിൽ ശക്തമായ തിരിച്ചുവരവ് നടത്തിയ ഖുറാനിയ 2000-01 സീസണിൽ 711 ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് റൺസ് അടിച്ചുകൂട്ടി. സച്ചിൻ ടെണ്ടുൽക്കർക്ക് പരിക്കേറ്റതിനെ തുടർന്ന് ശ്രീലങ്കയിലെ ട്രൈമാഞ്ചർ പരമ്പരയ്ക്കുള്ള സ്റ്റാൻഡ്-ബൈ ഓപ്പണറായി രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഇന്ത്യൻ ടീമിലേക്ക് തിരിച്ചുവിളിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ആ അവസരം അദ്ദേഹത്തിന് അവസാനത്തേതായി മാറി. ആദ്യ മത്സരത്തിൽ 12 റൺസ് മാത്രം നേടിയ അദ്ദേഹം, അടുത്ത മത്സരത്തിൽ കൊളംബോയിൽ ചാമിന്ദ വാസിന്റെ പന്തിൽ രണ്ട് പന്തുകൾ മാത്രം നേരിട്ട് പൂജ്യത്തിന് പുറത്തായി. അതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര കരിയർ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. അരങ്ങേറ്റ മത്സരത്തിലെ 57 റൺസ് മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിലെ ഏക അർദ്ധശതനം; ബാക്കി പത്ത് ഇന്നീങ്സുകളിൽ നിന്നായി നേടിയത് വെറും 92 റൺസ് മാത്രമാണ്.
ഇന്ത്യൻ കുപ്പായത്തിലെ ചെറിയൊരു റെക്കോർഡിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയർ. മധ്യപ്രദേശ് ടീമിനെ നയിക്കുകയും, ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് ക്രിക്കറ്റിൽ 21 സെഞ്ച്വറികളും 7,000-ത്തിലധികം റൺസും സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം 2007 ഏപ്രിലിൽ ക്രിക്കറ്റിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചു. തുടർന്ന് കമന്റേറ്ററായും പരിശീലകനുമായി പുതിയൊരു ജീവിതം ആരംഭിച്ച അദ്ദേഹം പിന്നീട് കേരള ടീമിന്റെ പരിശീലകനായി ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി രഞ്ജി ട്രോഫി ഫൈനലിൽ എത്തിക്കുന്നതിലും നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു. ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര കരിയറിന്റെ ദൂരക്കൂടുതലും കുറവും എത്രമാത്രം സങ്കീർണ്ണമാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതാണ് അമായ് ഖുറാനിയയുടെ ഈ കളിജീവിതം.
