ശ്രീ രമണമഹർഷിയുടെ ആത്മജ്ഞാന ബോധനങ്ങളിൽ അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു വിഷയമാണ് ശ്രവണം, മനനം, നിദിധ്യാസനം. ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള മൂന്ന് പ്രധാന പടവുകളായി ഇതിനെ കാണാം.
ശ്രവണം
ഗുരുവിൽ നിന്നോ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിന്നോ പരമമായ സത്യത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടറിയുന്നതാണ് ശ്രവണം.നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം ശരീരമോ മനസ്സോ അല്ലെന്നും, അത് ‘ആത്മാവാണെന്നും’ തിരിച്ചറിയുന്ന ഘട്ടമാണിത്. അജ്ഞാനം നീക്കം ചെയ്യാനായി സത്യം വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കുന്നതിനെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.”ഞാൻ ആരാണ്?” എന്ന അന്വേഷണത്തിന്റെ തുടക്കമാണ് ശ്രവണം. ഇത് അറിവിന്റെ ജ്വാല കൊളുത്തുന്നത് പോലെയാണ്.
മനനം
കേട്ടറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയും സംശയങ്ങൾ ദുരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് മനനം. “എന്റെ അനുഭവം കേട്ടറിഞ്ഞ സത്യവുമായി യോജിക്കുന്നുണ്ടോ?” എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കുക. യുക്തിപൂർവ്വമായ ചിന്തയിലൂടെ മനസ്സിലെ സംശയങ്ങൾ മാറ്റുന്ന പ്രക്രിയയാണിത്. അറിവിന്റെ ജ്വാല കെട്ടുപോകാതെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മറ പോലെയാണ് മനനം. ചിന്തകളെ ഉള്ളിലേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ട് ‘ഞാൻ’ എന്ന ഭാവത്തിന്റെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തലാണിത്.
നിദിധ്യാസനം
മനനത്തിലൂടെ ഉറപ്പിച്ച സത്യത്തിൽ ഏകാഗ്രമായി നിലകൊള്ളുന്നതാണ് നിദിധ്യാസനം. മനസ്സിലെ പഴയ വാസനകളെയും തെറ്റായ ധാരണകളെയും പൂർണ്ണമായും നീക്കം ചെയ്ത് ആത്മസ്വരൂപത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുക. ഇത് കേവലം ബുദ്ധിപരമായ അറിവല്ല, മറിച്ച് അനുഭവമാണ്. ഒരു വിളക്കിന്റെ തിരി നീട്ടിക്കൊടുക്കുന്നത് പോലെയാണ് നിദിധ്യാസനം; ഇത് അറിവിനെ കൂടുതൽ പ്രകാശമാനമാക്കുന്നു. നിരന്തരമായ ഈ പരിശീലനം വഴി മനസ്സ് ഹൃദയത്തിൽ ലയിക്കുകയും സ്വാഭാവികമായ ‘സമാധി’ അവസ്ഥയിൽ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രവണത്തിലൂടെ അറിവ് ഉദിക്കുന്നു, മനനത്തിലൂടെ അറിവ് നഷ്ടപ്പെടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. നിദിധ്യാസനത്തിലൂടെ അറിവ് അനുഭവമായി മാറുന്നു.
ഭഗവാന്റെ വചനം: “ശ്രവണം വഴി ലഭിച്ച അറിവിനെ മനനം കൊണ്ട് ഉറപ്പിക്കുകയും, നിദിധ്യാസനം വഴി അതിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ജ്ഞാനം ദൃഢമാകുന്നു. അപ്പോൾ സകല സംശയങ്ങളും നീങ്ങുകയും മനസ്സ് ശാന്തിയിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.”
Discussion about this post