ദേവി സതിയുടെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ പതിച്ച സ്ഥലങ്ങൾ ഇന്നും ശക്തിപീഠങ്ങളായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. എന്നാൽ അമ്മയുടെ ദിവ്യനേത്രങ്ങൾ പതിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മലമുകളിൽ ഇന്നും ലക്ഷക്കണക്കിന് ഭക്തർ കണ്ണീരോടെയും പ്രതീക്ഷയോടെയും കയറിയെത്തുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? അതാണ് നൈനാ ദേവി ക്ഷേത്രം.
മലമുകളിലേക്ക് വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞുപോകുന്ന വഴികളിലൂടെ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുമ്പോൾ, അത് ഒരു സാധാരണ യാത്രയല്ലെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഓരോ കാൽവെയ്പ്പും അമ്മയുടെ സന്നിധിയിലേക്കുള്ള സമർപ്പണമാണ്. ഓരോ ശ്വാസവും ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്.
പുരാണപ്രകാരം, ദേവി സതിയുടെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ വിവിധ ഇടങ്ങളിൽ പതിച്ചപ്പോൾ, അവ പുണ്യശക്തിപീഠങ്ങളായി മാറി. അവയിൽ ദേവിയുടെ ദിവ്യനേത്രങ്ങൾ പതിച്ച സ്ഥലമായാണ് നൈനാ ദേവിയെ വിശ്വസിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ ക്ഷേത്രം വെറും ഒരു ആരാധനാലയം മാത്രമല്ല, ശക്തിയുടെ സാക്ഷാത്കാരമായി തലമുറകൾ വണങ്ങുന്ന മഹാപുണ്യഭൂമിയാണ്.
‘നൈന’ എന്ന വാക്കിന് ‘കണ്ണുകൾ’ എന്നാണ് അർത്ഥം. അതിനാൽ അമ്മയുടെ സ്നേഹനിറഞ്ഞ ദൃഷ്ടി ഇവിടെ എത്തുന്ന ഓരോ ഭക്തന്റെയും ജീവിതത്തിലേക്ക് അനുഗ്രഹമായി പകരുന്നുവെന്നാണ് വിശ്വാസം. പലരും പറയാറുണ്ട്—ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ തലകുനിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ കരുണയുള്ള കണ്ണുകൾ തങ്ങളെ നോക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുമെന്ന്.
പ്രത്യേകിച്ച് നവരാത്രി കാലമാകുമ്പോൾ ഈ മലനിരകൾ ഭക്തിയുടെ തിരമാലകളാൽ നിറഞ്ഞൊഴുകും. ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നെത്തുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് വിശ്വാസികൾ വാഹനസൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും മല കാൽനടയായി കയറാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. കാരണം അവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ, ആ കഠിനമായ ഓരോ ചുവടും അമ്മയ്ക്കുള്ള ഒരു നേർച്ചയാണ്, ഓരോ വിയർപ്പുതുള്ളിയും ഭക്തിയുടെ പുഷ്പാർച്ചനയാണ്.
വഴിയിലുടനീളം മുഴങ്ങുന്ന ജയമാതാ ദി എന്ന നാമജപവും, കൈകളിൽ പൂക്കളും മനസ്സിൽ അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസവും നിറച്ച് മല കയറുന്ന ഭക്തരുടെ കാഴ്ച ആരുടെയും ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കും. അവിടെ എത്തുമ്പോൾ അവർ തേടുന്നത് ഒരു ദർശനം മാത്രമല്ല; ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസവും മാതൃസ്നേഹത്തിന്റെ ദിവ്യസ്പർശവുമാണ്.
നൈനാ ദേവി ക്ഷേത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സന്ദേശം ഇതാണ്—അമ്മയുടെ കൃപ ലഭിക്കാൻ ദൂരം ഒരു തടസ്സമല്ല, കഠിനമായ വഴികളും ഒരു ഭാരമല്ല. വിശ്വാസത്തോടെ എടുത്ത ഓരോ ചുവടും ഒടുവിൽ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിലേക്കാണ് എത്തിച്ചേരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും ഈ മലമുകളിൽ ഇന്നും അനവധി ഹൃദയങ്ങൾ ഒരേ പ്രാർത്ഥനയോടെ എത്തുന്നു—“അമ്മേ, ഒരു കരുണാകടാക്ഷം മാത്രം മതി
