ചൂടുള്ള ഒരു ഗ്ലാസ് സുലൈമാനിയിലേക്ക് ലേശം പുതിനയിലയും നാരങ്ങാനീരും വീഴുമ്പോൾ ഉയരുന്ന ആ സുഗന്ധമില്ലേ? മലയാളിക്ക് അതൊരു വെറുമൊരു ചായയല്ല, ഉസ്താദ് ഹോട്ടൽ നെഞ്ചിലേക്ക് പകർന്നു തന്ന വികാരമാണ്. എത്ര തവണ കണ്ടാലും ടിവിയിൽ വരുമ്പോൾ ചാനൽ മാറ്റാൻ തോന്നാത്ത അപൂർവ്വം സിനിമകളിലൊന്ന്. എന്നാൽ, തിളച്ചുമറിയുന്ന ബിരിയാണിച്ചെമ്പിന്റെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന പുകയ്ക്കും മാന്ത്രിക ഈണങ്ങൾക്കും നടുവിൽ അഞ്ജലി മേനോനും അൻവർ റഷീദും ചേർന്ന് ഒരു മാസ്റ്റർസ്ട്രോക്ക് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു.
സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിൽ കരീമിക്ക ഫൈസിയോട് വളരെ ശാന്തമായി പറയുന്ന ആ മാന്ത്രിക വാചകം ഓർമ്മയുണ്ടോ?
വയറു നിറയ്ക്കണത് എളുപ്പാ ഫൈസീ, മനസ്സു നിറയ്ക്കണം… അതാ പണി!”
കേൾക്കുമ്പോൾ ലളിതമായൊരു ഉപദേശം മാത്രമെന്ന് തോന്നുന്ന ഈയൊരൊറ്റ സംഭാഷണത്തിലായിരുന്നു സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സ് അടക്കം സകല ആത്മാവും ഒളിഞ്ഞിരുന്നത്.
യുകെയിലെ ഷെഫ് തൊപ്പിയും കടപ്പുറത്തെ മൊഹബത്തും
യുകെയിൽ പോയി ഷെഫ് കോഴ്സ് പഠിച്ച്, കോട്ടും സ്യൂട്ടുമിട്ട് 5-സ്റ്റാർ അടുക്കളയിലെ അളന്നുകുറിച്ച റെസിപ്പികൾ പയറ്റാനിറങ്ങിയ ഫൈസിക്ക് ‘കുക്കിംഗ്’ എന്നാൽ വെറുമൊരു ഗ്ലാമറസ് കരിയർ മാത്രമായിരുന്നു. വിദേശത്തെ ആഡംബര റസ്റ്റോറന്റുകളിൽ പോയി പേരെടുത്ത ഷെഫാകാൻ മോഹിച്ച ആ അഹങ്കാരത്തിലേക്കാണ് കരീമിക്ക തന്റെ ജീവിതദർശനം വിളമ്പി വെക്കുന്നത്. കരീമിക്കയ്ക്ക് ബിരിയാണി കേവലം അരിയും നെയ്യും ഇറച്ചിയും ചേർത്ത വിഭവമായിരുന്നില്ല; ഉണ്ടാക്കുന്നവന്റെ നെഞ്ചിലെ സ്നേഹം കൂടി പാകത്തിന് വെന്തുവരുന്നതായിരുന്നു. *”ഓരോ സുലൈമാനിയിലും ലേശം മൊഹബത്ത് ഇടണം”* എന്ന് കരീമിക്ക പറയുമ്പോൾ, അടുക്കള എന്നത് വെറുമൊരു ബിസിനസ്സല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരുടെ മനസ്സ് തൊടാനുള്ള പുണ്യസ്ഥലമാണെന്ന് സിനിമ അടിവരയിടുന്നു.
ഷെഫ് തൊപ്പി അഴിഞ്ഞുവീണ മധുരയിലെ തെരുവ്
എന്നാൽ, ആ വാക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഴം ഫൈസിയും പ്രേക്ഷകരും തിരിച്ചറിഞ്ഞത് സിനിമയുടെ രണ്ടാം പകുതിയിലാണ്. കരീമിക്ക തീർത്ഥാടനത്തിന് പോയ ആ ഇടവേളയിൽ, ഫൈസി ചെന്നെത്തുന്നത് മധുരയിലെ അക്ഷയ ട്രസ്റ്റിലേക്കാണ്. പൊരിവെയിലിൽ വിശപ്പുകൊണ്ട് കണ്ണുമങ്ങി വഴിയോരങ്ങളിൽ വീണുപോയ മനുഷ്യർക്ക് മുന്നിലേക്ക് നാരായണൻ കൃഷ്ണൻ അന്നം വെച്ചുനീട്ടുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമറഞ്ഞ ആ സംതൃപ്തിയില്ലേ? അവിടെയാണ് ഫൈസി പഠിച്ച ലക്ഷങ്ങൾ വിലയുള്ള ‘യൂറോപ്യൻ പാചകശാസ്ത്രം’ നിഷ്പ്രഭമാകുന്നത്. വിശക്കുന്നവന് മുന്നിൽ ഒരു പിടി ചോറുരുള സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട് വെച്ചുകൊടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത്, കരീമിക്ക പറഞ്ഞ ‘മനസ്സ് നിറയ്ക്കൽ’ എന്താണെന്ന് ആത്മാവുകൊണ്ട് അവൻ തൊട്ടറിഞ്ഞ ആ നിമിഷത്തിലാണ്.
വിദേശത്തെ ഓഫർ വേണ്ടെന്നുവെച്ച ക്ലൈമാക്സ്
ഫ്രാൻസിലെ വൻകിട റസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്നുള്ള ഷെഫ് ജോലിയും വിസയും കയ്യിലിരുന്നിട്ടും, ആ ഓഫർ ശാന്തമായി വേണ്ടെന്നുവെച്ച് കോഴിക്കോടൻ കടപ്പുറത്തെ ആ പഴയ ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിലെ കരിപിടിച്ച അടുക്കളയിലേക്ക് ഫൈസി തിരികെ കയറുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. ലോകം കീഴടക്കേണ്ടത് അന്യനാട്ടിലെ ആഡംബര തീൻമേശകളിലല്ല, സ്വന്തം നാട്ടിലെ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിലാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറവും ഉസ്താദ് ഹോട്ടൽ ഒരു മാന്ത്രിക വികാരമായി നിലനിൽക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. അതൊരു ഷെഫിന്റെ വിജയഗാഥയല്ല; മറിച്ച്, രുചിയുടെ പേരിൽ മനുഷ്യരെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിച്ച, മറ്റുള്ളവരുടെ വിശപ്പകറ്റി സ്വന്തം ‘മനസ്സ് നിറയ്ക്കാൻ’ ശീലിച്ച ഒരു കൊച്ചുമകന്റെയും അവന്റെ ഉപ്പൂപ്പയുടെയും കഥയാണ്!
